Hoe Kevin Welch bijna miljonair werd

Kevin Welch, telg uit de leerschool van Townes Van Zandt en Guy Clark, schrijft in de eerste plaats liedjes en verdient daaraan als componist. Daarnaast maakte hij als zanger/gitarist een tiental platen, deels samen met Kieran Kane en Fats Kaplin. Maar het valt te betwijfelen of er ooit nog een elfde komt. Onlangs was hij voor zes concerten in ons land; wij spraken hem in Leiden.

Tekst Johan Doove
 
Kevin Welch werd in 1955 geboren in Long Beach, Californië en groeide op in Midwest City. In 1978 verhuisde hij naar Nashville, Tennessee en later naar Texas. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw Sarah en hun jongste zoon Sharktooth in Australië. Dochter Savannah speelde in The Trisha’s en zoon Dustin speelde mee in zijn vaders band.
 
“Ik ben opgegroeid in Oklahoma”, vertelt Welch, “En heb dertig jaar in Nashville gewoond en gewerkt. Ik schreef songs voor anderen. Daarvan heb ik er voldoende geschreven om rond te kunnen komen.”
“Ik heb zelf nooit een hit gehad, maar anderen wel met mijn songs. De bekendste is Millionaire, waar Chris Stapleton in 2017 (From A Room vol.2, 2017) wereldwijd succes mee had. Chris is een geweldige zanger, een van de beste. Maar dat geldt zeker ook voor Solomon Burke, die Millionaire al veel eerder opnam (Nashville, 2006). Op die plaat speel ik overigens mee, samen met Buddy Miller.”

“Mijn primaire doel was en is liedjes schrijven. Ik ben pas later zelf platen gaan maken. Ik houd van de anonimiteit, de schrijver achter de schermen. Ik zat in Nashville bij dezelfde muziekuitgeverij als John Hiatt. We verdienden niet veel, maar kregen wel veel creatieve vrijheid. Zo inspireerden we elkaar.”
 
Love is more precious than gold
It can’t be bought, can’t be sold
I’ve got love enough to spare
That makes me a millionaire
 
Het concert vanavond in de Leidse Q-Bus blijkt een mix van bekende en minder bekende Kevin-songs, vakkundig op piano en accordeon bijgestaan door Bart de Win. Maar nieuwe songs ontbreken en er ligt op de verkoopbalie ook geen stapel nieuwe cd’s. Terwijl Dust Devil, Welch’ laatste album, toch alweer uit 2018 stamt. Hoe zit dat?
“Ik heb de laatste tijd niet veel liedjes geschreven. Wel twee boeken. Eén heet The Dead Reckoning Years, een soort persoonlijke geschiedenis, en de ander The Long Craft een bundel essays over het schrijven van teksten. Ik leef een rustig leventje in Australië en houd me vooral bezig met de opvoeding van mijn jongste zoon Sharky.”
 
“Die nieuwe songs ontbreken ook, omdat ik gewoon niet weet wat ik met de huidige situatie in de wereld aan moet, zowel mijn persoonlijke situatie als de politieke. Al die polarisatie, die radicalisering; het is krankzinnig wat er allemaal gebeurt. Terwijl mensen overal ter wereld toch in wezen hetzelfde zijn. Ik ben vanwege de liefde voor mijn vrouw in 2017 naar Australië geëmigreerd. Maar toen al wilden we haar kinderen niet in de VS grootbrengen.”
 
“Mijn liedjes zijn deels fictie, deels autobiografie. Ik noem ze “verzonnen waargebeurde verhalen”, grapt hij. Het Leidse concert laat horen dat Welch’ repertoire geen zwakke nummers kent. Toch springen vier liedjes eruit: Millionaire, True Morning, Too Old To Die Young en Train To Birmingham, een oudje van John Hiatt (Western Beat, 1992).

“Op mijn laatste plaat was ik nog erg bezig met het maken van een goede studioplaat. Zo is er een glansrol voor Jim Hoke op talloze blaasinstrumenten. Maar nu dat gelukt is, ben ik er niet meer zo mee bezig. Ik denk eerlijk gezegd dat ik Dust Devil niet kan overtreffen. Ik heb daarom niet het gevoel dat ik terug moet gaan naar Nashville om nog een plaat te maken. Ik heb ook geen set nieuwe songs klaarliggen. Maar misschien ga ik wel iets samen met Heath Cullen doen, een groot talent uit Australië, wiens plaat door Joe Henry is geproduceerd.”

“Over Joe heb ik nog een aardige anekdote. Lang geleden speelde ik in New York in een tent die Maddy’s heette in Manhatten. Joe was mijn voorprogramma. Terwijl hij speelde, probeerde Madonna, zijn schoonzus, zonder te betalen binnen te dringen. Maar ze werd geweigerd en kwam er ondanks veel stennis niet in! Daarna is ze woedend afgedropen.”
 
Bij het afscheid brandt nog één laatste vraag op mijn lippen: Heeft Millionaire jou ook miljonair gemaakt? Waarop hij antwoordt: “Bijna.”