Yard Act, You’re Gonna Need A Little Music

Island

Het is 2022, en Yard Act uit Leeds lanceert moderne klassieker The Overload. Zelden is het Engelse woord snarly zo van toepassing geweest als op de spoken-word, socio-politieke vocalen van James Smith “I’m actually very fucking nice!”. De bombastisch geproduceerde opvolger Where’s My Utopia? (2024) blonk uit in funky hiphop-invloeden en liet zien dat in muzikaal opzicht Yard Act niet je standaard boze bandje is. You’re Gonna Need A Little Music klinkt onmiddellijk lomper en directer. De band heeft voor het eerst live in de studio opgenomen, en dat is te horen: ze klinken als een band en de nummers komen spontaner over. Met minder tierelantijnen werkt Yard Act net zo eclectisch, waar ook rustige nummers hun plek krijgen tussen de fuzzgitaren en woede-uitbarstingen. Die hip-hop-post-punk is er nog steeds op nummers als Thrill Of The Chase, maar zo is er ook een disco-invloed op het titelnummer, en Redeemer klinkt in de brute gitaartoon zelfs als iets wat op een QOTSA-plaat als Like Clockwork… had kunnen staan.

De typische voordracht van Smith is niet volledig verdwenen, maar is alleszins subtieler en gevarieerder geworden. Luister bijvoorbeeld naar Tall Tales, waar die kenmerkende zangstijl smaakvol wordt afgewisseld met melodische uitschieters - of de fluisterzang op Cherophobe Rock. Thematisch stapt Smith wat af van de politieke kant, en ‘zing-spreekt’ meer over menselijke zaken als roem en disassociatie. Het knappe hieraan is dat het maatschappelijke element niet verdwijnt (de uitwijding over Duitse vegan-pizzeria’s op Janey Said is een voorbeeld voor in de boeken). Yard Act klinkt als een band die volledig in controle is over hun muziek en hun boodschap, en ook nog lol heeft in het proces - zelfs als het niet altijd even goed uitpakt: Talky Talky People is te gemakkelijk en het refrein van Fiction heeft een licht nagels-over-krijtbord-gehalte, maar You’re Gonna Need A Little Music is (misschien mede daarom juist!) een uitstekende en charmante rockplaat vol identiteit en oorwurmen; een album waarvoor men de repeatknop heeft uitgevonden.

Lenny Vullings