Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
× Sta cookies toe Meer informatie

Team

Paul Stramrood

Team

Paul Stramrood (1948)
Het Nieuwe Lyceum, Bilhoven, is de voedingsbodem voor mijn muzikale ontwikkeling. Onze muziekleraar leerde ons blues en gospel kennen toen we dertien waren. We maakten vanaf 1962 eigen hitparades, geënt op de radio. Mijn voorkeur was in eerste aanleg meer Brits dan Amerikaans, doordat ik op zondag luisterde naar BBC1’s Top Twenty en ’s avonds naar Radio Luxembourg. Mijn eerste eigengekochte singletje was Da Doo Ron Ron van The Crystals, betaald met de acht kwartjes en veertien dubbeltjes die ik had opgedoken in zwembad De Biltsche Duinen. Aan de Universiteit Utrecht raakte ik als niet-corpslid verzeild in de Woolloomooloo, Nederlands eerste studentendiscotheek, nog altijd open. Alle twaalf dj’s draaiden wat ze wilden, een eclectisch en vooruitstrevend geheel. We pikten alles op wat Engeland en Amerika hadden te bieden, zowel lp’s als singles. Dat deed ik ook, met als gevolg dat ik geen favoriet genre heb in de popmuziek, ze zijn me allemaal lief. In 1978 begon ik bij het Utrechts Nieuwsblad. Voor de uitgeverij van die krant heb ik als eindredacteur ook nog gewerkt voor jeugdkrant Primeur, in 1998 ter ziele gegaan, en een slechts kort bestaand maandblad waarvan ik de naam kwijt ben. In 1999 stuurde mijn vriendje André me naar de oprichtingsbijeenkomst van Heaven. Et voilà.