Albums van week 36

ROOTS/FOLK
Billy Strings – So Much For Goodbyes
Afkomstig uit een familie van bluegrassmuzikanten, is het niet vreemd dat William Apostol daarin zijn metier vond. Een wonderkind op snaarinstrumenten, gaf zijn tante hem de bijnaam Billy Strings en werkte hij zich de afgelopen tien jaar op tot niet slechts een meesterinstrumentalist, maar ook een geweldige zanger en liedjesschrijver. Op So Much For Goodbyes is de dood van zijn moeder een belangrijk thema.

ROCK/POP
Mastodon – Marrow Deep
Met heavy metal heb ik over het algemeen niet heel veel, maar over Marrow Deep, het nieuwe album van Mastodon, ben ik evenwel zeer te spreken. ‘Hard en intens’ is bij de betere groepen in het genre uiteraard een gegeven, maar het knappe van deze nieuwe Mastodon is hoezeer ze in al dit muzikale geweld toch de nodige variatie weten te brengen die de intensiteit niet aantast, maar wel voorkomt dat het één muur van geluid wordt.

BLUES/SOUL/JAZZ/KLASSIEK
Alabama Shakes – I Must Be Dreaming
Door het artistieke succes van Brittany Howard’s soloalbums, had ik eigenlijk geen nieuw werk van Alabama Shakes meer verwacht, maar elf jaar na Sound & Color laat de reünie van de Alabama Shakes horen dat hun mix van garagerock en soul nog potent genoeg is. Weliswaar gestroomlijnder dan eerder, maar dankzij Howard’s geweldige stem werkt het allemaal nog wel.

WERELD
The Animeros – ¡Qué Bárbaro!
Onder auspicien van labelbaas en producer Dan Auerbach, levert de Texaanse groep The Animeros met debuutalbum ¡Qué Bárbaro! een heerlijk staaltje Latinrock af. Colombiaanse cumbia combinerend met Mexicaanse elementen, psychedelica, blues en rootsrock, creëeren The Animeros een rockende vorm van hoofdzakelijk instrumentale Latijns-Amerikaanse muziek die nog jaren mee kan.