Benjamin Clementine: droomdebuut

Het verhaal van de Engelse singer-songwriter Benjamin Clementine is fascinerend. Hij groeide op in Londen en besloot deze stad te verlaten om in Parijs als straatmuzikant aan het werk te gaan. Dit leverde hem een platencontract op waarna er twee ep's verschenen en vele optredens volgden.

Zijn debuut At Least For Now opent met aanstekelijk pianospel. Gedreven zingt hij het verhaal van Winston Churchill's Boy. Then I Heard A Bachelor's Cry is een treurig nummer vol met emoties. Benjamin Clementine overtuigt vooral met zijn pianospel. De tempowisselingen pakken niet op ieder moment goed uit. London is vervolgens een nummer om je vingers bij af te likken. Het bouwt op naar het indrukwekkende refrein. Hij vertolkt zijn persoonlijke verhaal op een bijzonder krachtige wijze. Meeslepend en absoluut een van de pareltjes op het album.

She said look at you look at you, why can't you just pick a fleet / Your cup is full, your cup is full what have you not achieved / It is obvious you are trying, but its dubious stop or you will die here / You are pretending but no one is buying

Met Adios schroeft Clementine het tempo flink op en wijst hij ons op onze beslissingen en dat iedereen maakt fouten maakt, maar daar lering uit moet trekken. Muzikaal waaiert dit nummer alle kanten uit, van opera tot soul. Dat volgt een tussendoortje over thee met croissants. Op Nemesis horen we een groots refrein. Het orkestrale geluid is zuiver en meeslepend en Clementine is perfect bij stem. The People And I is ook prachtig en meeslepend, met strijkers die het voortouw nemen. Een verhaal vol emoties over hemzelf en de mensen in zijn leven. De pianoklanken geven de song een diep droevig karakter, maar het klinkt weer onvoorspelbaar mooi. Ontpoppend in een groots eind, vol bombast en uitspattingen. De beats komen op Condolence, dat opent met een lang instrumentaal gedeelte. Cornerstone laat opnieuw fascinerend pianospel horen, afwisselend in tempo en zuiver in klank. Je voelt de eenzaamheid, maar je bent op de plek waar je je thuis voelt.

I’ve been lonely, alone in a box of my stone / They claim to be near me but they were all lying, its not true / I’ve been lonely, alone in a box of my stone / This is the place I know I now belong

Quiver A Little is bij vlagen schokkend, met uithalen en tempowisselingen, net iets te onvast van vorm om me bij de les te houden. Afsluiter Gone is emotioneel en opnieuw bijzonder fraai uitgevoerd door Clementine.

Het lukt Clementine je vast te grijpen in zijn levensverhalen, ondersteund door het sterke pianospel. De toevoeging van de strijkers geeft de nummers meer emotionele diepte. Een debuut dat iedere muzikant zichzelf wel toe wil wensen.

Afkomstig van: Platendraaier