Column: Iedereen gaat naar de film

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

Op zaterdagochtend las ik een artikel over “the false consensus bias”. Dat is kort door de bocht het fenomeen dat als mensen zelf ergens heel erg druk mee zijn, ze denken dat de hele wereld datgene net zo belangrijk vindt. Ik vond het interessant omdat het de valkuil is waar je nogal eens intrapt als je iets organiseert. Ik kan in elk geval nog steeds oprecht verbaasd zijn als een concert bij ons niet uitverkoopt.

Een paar uur later zat ik in de stoel van mijn nieuwe kapster. Het was een vriendelijk meisje dat graag praatte. Ze was helemaal vol van een oude film die ze net had gezien, alleen kon ze niet op de naam komen. Een film met een zangeres in de hoofdrol, verduidelijkte ze.

Volledig op de gok vroeg ik of ze A Star Is Born bedoelde, met Lady Gaga. Niet echt een heel erg oude film, maar ze leek me jong genoeg om acht jaar een eeuwigheid te vinden.

“Ja, precies die bedoel ik! Heb je die gezien?”

Ik antwoordde dat ik die niet had gezien en dat ik eigenlijk nooit naar de bioscoop ga.

“Zo, hoe bedoel je onder een steen leven,” zei ze verbaasd. “Ik ga elke week wel een keer naar de bioscoop!”

Ze kon het niet geloven. Hoe kon ik een normaal leven denken te leiden zonder ooit naar de bioscoop te gaan. Ik probeerde nog tegen te werpen dat ik heus wel wat van films wist en dat ik bijvoorbeeld net de naam van haar lievelingsfilm en de acterende zangeres had genoemd, maar het hielp niet. Ik was ineens een wereldvreemde kluizenaar.

Toen wilde ik haar vertellen over het artikel dat ik die ochtend had gelezen en hoe mooi dat aansloot bij haar idee dat iederéén naar de bioscoop gaat, alleen maar omdat zij dat graag doet. Maar ze vond me al raar genoeg, dus dat heb ik niet gedaan.

Ik heb haar nog wel gevraagd of ze Lady Gaga ooit live had gezien. Dat had ze niet, want ze ging nooit naar concerten.