Column: Ontmoeting in de nachtwinkel

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

Vorige week was ik naar het Reeperbahn Festival in Hamburg en het mooiste verhaal hoorde ik uit tweede hand. Het kan dus zijn dat de details niet helemaal kloppen, maar kloppende details moeten een goed verhaal nooit in de weg zitten natuurlijk.

De programmeur van een Haags festival had de eerste avond een paar matige bands gezien. Uiteindelijk besloot hij in de nachtwinkel nog een biertje te halen voor op weg naar het hotel. Terwijl hij op zijn beurt wachtte, kwam de zanger van een van de matige bands die hij had gezien binnen.

Omdat de Haagse programmeur een bijzonder aardige gast is die snapt dat elke band een slechte avond kan hebben en artiesten ook maar gewoon hun best doen, besloot hij de zanger aan te spreken en iets vriendelijks te zeggen over zijn optreden.

Aan een ongemeend “great show, man” is immers nog nooit iemand doodgegaan.

De zanger was blij met het compliment en vroeg waar de programmeur vandaan kwam. Toen hij Den Haag hoorde, begon hij helemaal te stralen.

Hij vertelde dat hij nog een andere band had en daarmee had hij ooit op een festival in Den Haag gestaan. Dat was zo geweldig geweest, dat ze een nummer over dat festival hadden geschreven.

Er zijn meer festivals in Den Haag, dus de programmeur was nog even voorzichtig, maar toen de zanger de naam van zijn andere band noemde, was er geen twijfel meer mogelijk. Er was echt een band die een nummer had geschreven over zijn festival.

En daar was hij op de meest onwaarschijnlijke manier in Hamburg achter gekomen. Het mag duidelijk zijn dat ik de rest van het festival in nachtwinkels heb rondgehangen in de hoop een artiest te treffen die een liedje over Left of the Dial heeft geschreven.