Albums van week 44

ROOTS/FOLK

Muireann Bradley – Rose Dogs And Blackwood Pews

Hoewel nog maar net twintig, was het alweer bijna drie jaar terug dat de 17-jarige Ierse Muireann Bradley in de oudjaarsshow van Jools Holland een onuitwisbare indruk maakte als countryblueszangeres en -gitariste. In eigen beheer had ze toen al haar debuutalbum I Kept These Old Blues gemaakt, waarna ze rustig haar tijd nam voor opvolger Rose Dogs And Blackwood Pews, een rijker klinkende plaat die bewijst dat ze niet alleen met blues betovert.

ROCK/POP                                                                              

Trixie Whitley – Folded Time

Zeven jaar na Lacuna laat Chris Whitley's talentvolle dochter Trixie weer van zich horen en levert met Folded Time misschen wel haar beste album tot nu toe af. Niet alleen toont ze zich weer een sublieme soulvolle, krachtige zangeres, maar als drummer, bassist, gitarist en pianist legt ze tevens een dusdanig solide basis onder haar meeslepende songs dat alleen wie niets van muziek snapt, niet door dit album gegrepen zal worden.

BLUES/SOUL/JAZZ/KLASSIEK

Michael Kiwanuka – Fudge

Hoewel de Britse soul singer-songwriter Michael Kiwanuka vorig jaar getroffen werd door een hersenbloeding waar hij nog steeds van herstellende is, verhinderde dat hem niet om met het reeds daarvoor opgenomen Fudge nu een nieuw album uit te brengen dat zijn meest persoonlijke, minst gepolijste plaat tot nu toe genoemd kan worden en zijn herstel hopelijk bespoedigt.

WERELD                                                      

Stråf Vocal Strings – Tread Softly

Hoewel je niet hard hoeft te zoeken om een strijkkwartet te vinden, is het Zweedse ensemble Stråf Vocal Strings het eerste strijkkwartet dat ik ken dat ook als zanggroep opereert. Op Tread Softly brengt Stråf een unieke mix van kamermuziek, folk, jazz, pop en wereldmuziek in liedjes die niet alleen door en voor de groep zelf zijn geschreven, maar ook nummers van Arthur Russell, Billie Holiday en Goran Bregovic.