Countrified Inner-City Technological Man Chuck Prophet

Mijn favoriete rocker flikt het weer. Op een gitaarlick die Keith Richards bedacht zou kunnen hebben, zingt Chuck Prophet haast achteloos Countrified Inner-City Technological Man. Eerst moet ik er om lachen. Hoe verzint iemand zo’n titel. Dan besef ik hoe onnavolgbaar kernachtig Prophet hier de moderne Westerse man typeert.

Night Surfer is het dertiende album van Chuck Prophet (51), die op zijn achttiende het ouderlijk huis verliet voor een rockcarrière. Eerst in de groep Green On Red, sinds 1990 als soloartiest. Een van de beste gitaristen van zijn generatie, die zich ontwikkelde tot een liedjesschrijver van formaat. En nog altijd schromelijk onderschat bij het grote publiek.

Mogelijk komt dat doordat Prophet niet geïnteresseerd lijkt in stardom. De oer-Californiër is ultiem cool en quasi nonchalant. Hij staat kennelijk liever op het podium van een club dan op de speelvoer van een arena. Hij zou zijn gitaarrock moeiteloos op die stadionrockleest kunnen schoeien, maar hij verkiest tongue in cheek boven platte emoties. En subtilieit boven dik hout.

Op Night Surfer horen we naast superbe gitaarpartijen, met een gastrol voor R.E.M.’s Peter Buck, blazers, strijkers en koortjes in fraaie tegenmelodieën. Uptempo nummers wisselt Prophet af met ballads. Ik hoor veel mooie muziek, maar dit is zo'n album dat me echt van popmuziek laat houden.

Chuck Prophet & The Mission Express live: 24 oktober Roepaen, Ottersum; 25 oktober Hedon, Zwolle; 26 oktober Paradiso (kleine zaal), Amsterdam.