Een ode aan Bob Dylan

Ze had nooit veel opgehad met de muziek van Bob Dylan. “Wat denk je, moet hij de Nobelprijs voor literatuur krijgen?”, zei ze nadat ze enige tijd zwijgend naar de muziek hadden geluisterd. In de krant had ze daarover een polemiek gelezen. Een fervent voorstander noemde Dylan de grootste poëet van moderne tijd, die een stem had gegeven aan de generatie van de jaren zestig, de revolterende beatniks. Maar Dylan was meer dan een protestzanger, hij doorgrondde de diepste menselijke drijfveren. De tegenstander had alleen wat liedteksten letterlijk vertaald en daar de conclusie aan verbonden dat we te maken hadden met een dwaallicht.

“Ik heb daar laatst een artikel over uitgeknipt”, zei hij. “Een belachelijk verhaal van een man die eerst de stelling poneert dat Dylan literatuur zou schrijven en dat vervolgens onderuit haalt. Ik geloof niet dat Dylan ooit zelf heeft beweerd dat hij literaire pretenties had. Het is een bekende truc om kunstenaars aan te pakken, ik heb het zelf ondervonden. Aan de andere kant…” Hij zocht tussen de knipsels op tafel naar iets wat hij niet kon vinden. “Het voert misschien wat ver, een literatuurprijs voor liedteksten. Maar Dylan is wel een van de weinigen die tegelijkertijd beschouwt en deelneemt, acteert en reflecteert. Dat is een duivels talent, want de meesten van ons kunnen slechts deelnemen zonder te beschouwen of beschouwen zonder deel te nemen. En zelfs dat doen we dan nog matig.”

She was married when we first met, soon to be divorced, klonk het nasaal. “Dit nummer klinkt bekend”, merkte ze op. “Tangled Up In Blue”, antwoordde hij. “Het gaat over zijn scheiding.” Ze luisterden weer een tijdje in stilte. Zij met haar benen opgetrokken op de bank. Hij had inmiddels een fles jenever en twee glaasjes op tafel gezet. “Het schijnt hem twee jaar te hebben gekost dit nummer te schrijven”, meldde hij. “En tien jaar van liefde.” De kleine pauze die hij tussen de zinnen liet vallen had iets weg van effectbejag. Ze knikte. Inmiddels had hij zichzelf een kelkje ingeschonken. Zij had vriendelijk doch beslist bedankt.