Jonathan Jeremiah, man van de wereld
Jonathan Jeremiah, man van de wereld
Jonathan Jeremiah noemt migratie een hoofdthema van zijn tweede studioalbum Oh Desire. De Britse singer-songwriter heeft al op diverse plekken in de wereld gewoond en gewerkt. Volgens hem moet dat kunnen zonder dat je met al veel regelgeving te maken krijgt. “Engeland kent zoveel restricties voor waar je wel en niet heen mag verhuizen of werken.”
De 33-jarige singer-songwriter is zoon van een Indiase vader en Ierse moeder die elkaar in Londen heb leren kennen. Als twintiger reist hij de halve wereld over om zich vervolgens een paar jaar te nestelen in de Verenigde Staten, waar de meeste liedjes van zijn debuut A Solitary Man ontstaan. Het album uit 2011 doet weinig in Groot-Brittannië, maar wordt dankzij de single Lost een doorslaand succes in Nederland en België. Niet voor niets gaat Jeremiah optreden met het Metropole Orkest, dat ook op de liveplaat Gold Dust is te horen.
Zijn inspiratie haalt Jonathan Jeremiah uit de wereld om hem heen. “Op reis doe ik genoeg ideeën op van de mensen die ik ontmoet. Als bijvoorbeeld iemand in Amsterdam me iets op een bijzondere manier vertelt, kan daar zo een tekst uit voortkomen.” Het schrijfproces van Oh Desire was vergelijkbaar met dat van zijn debuutplaat. “Ik gebruikte voor A Solitary Man een oude analoge studio, waarin ik me avond aan avond opsloot tot het weer dag werd. Dat voelde erg prettig, vandaar dat ik het dit grotendeels weer zo heb aangepakt.” De opnamen vonden uiteindelijk plaats in de Londense Konk studio van Kinks-voorman Ray Davies.
Muzikaal grijpt Jonathan Jeremiah op Oh Desire letterlijk terug naar zijn kindertijd. “De basismelodieën van One, Seven en Thirteen heb ik al bedacht toen ik zes was en net gitaar leerde spelen. Die instrumentale stukken lopen als een soort rode draad door het album. In films zit de themamuziek vaak ook aan het begin, in het midden en op het einde. Muzikaal heb ik er de afkomst van mijn ouders in proberen te verwerken. Waarschijnlijk heb ik mijn reislust van hen geërfd. Ik wil altijd weer nieuwe plaatsen ontdekken.”
Jeremiah schrijft over zowel over persoonlijke als maatschappelijke kwesties, maar een protestsong hoeven we van hem niet te verwachten. “Ik denk dat het belangrijk is dat artiesten maatschappelijke standpunten innemen, maar dan zonder dat ze mensen de les lezen. Je kunt wel verhalen vertellen vanuit jouw eigen standpunt. Zo staan er op Oh Desire zeker liedjes waarin ik toch mijn mening geef.”