Stoomboot - Een Heel Leven

Buzz

Niels Bouten - beter bekend als Stoomboot - is mogelijkerwijs de liefste man van de BeNeLux. Het woord “innig” is uitgevonden voor zijn kleine muziek, die een intrinsieke warmte bezit die het koudste hart kan doen smelten. Zelfs als hij op Andersom het woord “klote” zingt, knijp je nog van aandoenlijkheid in je vuistjes.
De akoestische gitaar vormt de basis van elk lied, en wordt vanaf hier omlijst door contrabas, accordeon, en dweperige orgeltjes. De kwetsbare stem van Bouten zingt over allerhande zaken als liefde, speeltuinen, kerstmis, en - jawel! - Pompeï, waar de overkoepelende consensus altijd een is van bezinning: alles komt goed, als het dat al niet is.
Een Heel Leven wordt hiermee een album vol bekoorlijke rust; een zachte wereld waar geen enkele valpartij echt pijn kan doen. Deze tederheid vormt de ziel van Een Heel Leven. Echter, een heel leven zonder optater lijkt me een leven niet geleefd, toch? Zelfs de uitbarsting van de Vesuvius blijft hier een passante gebeurtenis! Ik kan me tijdens het album dan ook niet onttrekken aan het idee dat Bouten een scheet een ‘windje’ noemt, en op den duur wordt dit brave karakter wat hinderlijk. Zou Bouten er binnen zijn kleinkunst weer een keer een lap op kunnen geven? Neemt hij eens iemand mee in de zak naar Spanje? Ik gun Bouten de wereld, en zijn fijne plaat gaat me de hele winter gezelschap houden, maar bel me als hij besluit wat stoom af te blazen: dan spring ik zelf met alle goesting in die zak.

Lenny Vullings