Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
Sta cookies toe Meer informatie ×

Festivaltip

Tekst: Jos Schuring
wo 30 september 2026

TAKE ROOT: ‘COUNTRY THAT DOES NOT SELL’

Festivaltip

“Ik ben net terug van AmericanaFest, een muziekbeurs in Nashville. Ik kom daar inmiddels een paar jaar. Overdag heb ik veel ontmoetingen met mensen uit de business en ’s avonds ga ik veel acts zien. Heerlijk.” Joey Ruchtie is verantwoordelijk voor de programmering van TakeRoot dat op 7 november voor de 28e keer plaatsvindt.

Tekst Jos Schuring

“Het is fijn om te merken dat veel mensen in Nashville ons festival kennen. Sommigen noemen ons zelfs The gateway to Europe”, aldus Joey Ruchtie. Dat klinkt misschien overdreven, maar is het niet. Eagles werden ooit als eerste populair in Nederland en voor John Hiatt geldt hetzelfde. Die reputatie van muzikale fijnproevers heeft Nederland nog steeds.

Nashville geldt sinds jaar en dag als het mekka van de country. “Dat is het nog steeds, maar de muziekindustrie is daar enorm groot. Americana is een niche, spottend zeggen ze in Nashville: country that does not sell”, lacht Ruchtie. “Americana is veel minder glad dan country. De liedjes gaan over maatschappelijke thema’s, persoonlijke pijn, eenzaamheid of vreugde.”

TakeRoot heeft een trouw publiek. Steevast trekt het festival jaarlijks zo’n drieduizend liefhebbers. De afgelopen jaren stonden er steeds minder bekende bands op het programma. Dit jaar is er zelfs geen echte headliner. “Dat is al een paar jaar zo. Grote namen vastleggen is steeds meer een uitdaging. Topacts als Jason Isbell zijn te duur geworden. We programmeren scherp op inhoudelijke kwaliteit. Meegaan in een zogenaamde bidding war is voor ons niet meer haalbaar. Het publiek heeft gelukkig voldoende vertrouwen in ons. Ze blijven komen. Dat is het resultaat van jarenlang investeren in kwaliteit en contacten.”

Ruchtie is zichtbaar opgetogen over zijn verblijf in Nashville. “Er gebeurt zo veel. Er zijn enorm veel goede muzikanten. Er zijn leuke releasefeestjes, bijvoorbeeld van Dan Auerbach van The Black Keys die een eigen label heeft. Ik werd daar voorgesteld aan Chris Isaak met wie ik een tijd heb staan kletsen. Dat is leuk. Ik krijg er veel tips en daardoor kunnen we veelbelovende bands eerder ontdekken dan anderen. Soms laten we die artiesten exclusief overkomen, dus alleen voor een concert bij ons. Johnny Mullenax bijvoorbeeld, een singer-songwriter uit Tulsa. Hij is een erg goede gitarist en schrijft mooie, rauwe songs. Hij heeft pas één ep uit en werkt aan zijn debuutplaat die volgend jaar verschijnt. Zijn muziek is een mix van Billy Strings en Grateful Dead. Hij sluit het programma in de kleine zaal af. Ik kijk ook uit naar Josiah and the Bonnevilles, een eigenzinnige singer-songwriter met een sterke stem. En naar Willow Avalon, een jonge zangeres uit Georgia die vorig jaar debuteerde op Atlantic Records met Southern Belle Raisin’ Hell.’

Opvallend is de komst van True Loves, wier muziek niet meteen met americana te maken heeft. “Het is een funkband uit Seattle die ook uitstapjes maakt naar soul. We doen dat om afwisseling te brengen. Dat gebeurt wel vaker. Een tijd geleden hadden we bijvoorbeeld ook Thee Sacred Souls op het programma. Zulke bands sluiten goed aan bij de rest, omdat ze ook rootsgeoriënteerd zijn.”

Is Ramblin’ Roots in Utrecht een concurrent van TakeRoot? “Niet echt. Zij programmeren veel breder en doen bijvoorbeeld ook blues. Ze komen voort uit Blue Highways, maar hebben een ander profiel dan TakeRoot. Wij richten ons op americana en zoeken binnen dat genre naar variatie. Soms programmeren we iets dat ertegenaan ligt, zoals True Loves, maar de focus blijft op americana.”

Bang dat het festival vergrijst is Ruchtie niet. “Country is de laatste jaren ook in Nederland enorm populair geworden. Zach Bryan en Luke Combs bespelen stadions. Daar komen ook veel jonge mensen op af. Dat gebeurt bij TakeRoot gelukkig ook. Daar ben ik erg blij mee.”

TakeRoot 2026 vindt plaats op 7 november in De Oosterpoort in Groningen, aanvang 16u00. Op het programma staan 25 acts waaronder naast hierboven genoemde artiesten ook American Aquarium, The Del Fuegos, Eli ‘Paperboy’ Reed, Grace Cummings, Henry Wagons, Lance Roark en Otis Gibbs.