Utopia in Maasmechelen

Zo’n zomeravond waarop alles samenkomt, zingt Frank Boeijen in Jazz In Barcelona. En precies zo is het in Maasmechelen waar de Nijmeegse zanger met band op 15 juli optreedt tijdens het festival Palm Parkies. Dat Boeijen een land is om te verkennen bewijst hij niet enkel in het theater maar ook op een festivalweide. Terwijl in het theaterpluche net de introspectieve, vergeestelijkte kant van zijn oeuvre hoogtij viert, weet hij hieraan tijdens festivals een spannend, swingende en rockende dimensie toe te voegen.

Boeijen charmeert en beweegt de aanwezige drieduizend mensen op het gratis toegankelijke Palm Parkies in tuinwijk Eisden in het Belgische Maasmechelen. Hij slaagt erin om in fraai gelaagde kleurvelden universele gevoelens te verbeelden. Bombastisch als het moet en ingetogen als het kan. Een meeslepend optreden waarbij hij laat horen dat zelfs de hits uit de jaren tachtig de tand des tijds trotseren en zich moeiteloos laten omringen door zijn nieuwe liedjes. Als deze avond al als amusant valt te kenschetsen, dan is het betekenisvol amusant.

Het Koninginnepark ligt midden in de cité van Eisden, de oude mijnwerkerswijk die in de eerste decennia van de twintigste eeuw volgens de stedenbouwkundige concepten van de Engelse tuinstadbeweging verrees. Tussen de bomen door schemeren de Engels aandoende cottagewoningen. Het is warm in de multiculturele wijk die Eisden al sinds haar ontstaan is. Een door de bank genomen soepel werkend sociaal laboratorium met utopische trekjes. En wellicht net daarom een uitgelezen plek voor de muziek van Frank Boeijen. De zanger staat immers te boek als een geëngageerd pleitbezorger voor multiculturaliteit en een vreedzame samenleving. Frank Boeijen laat de muziek deze avond voor zichzelf spreken en de teksten indalen. Magie in een oude arbeiderswijk.

In het twee sets tellende concert schakelt Boeijen tussen verschillende perioden van zijn carrière. Hij brengt met Koud In Mijn Hart, Hier Komt De Storm en Winter In Hamburg thematische verkoeling op deze hete zomernacht. Hij roept werelden op of overstijgt deze, zoals in het onvolprezen Paradijs of het aanstekelijke Welkom in Utopia. Hij zoekt naar verloren zielen in Medicijn en weet in Alles Wat Ik Had geluiden en een zonsopgang op te roepen. Boeijen is barok als het om gevoelens gaat.

Hoewel de geluidskwaliteit enigszins tegenviel – het was te zacht – zette Frank Boeijen met zijn festivalband, die het ook nog moest stellen met de afwezige gitarist Peter van Benthem, een krachtige show neer. Met name bassist Charles Nagtzaam liet in nummers als Welkom In Utopia goed van zich horen. Gitarist Ger Hoeijmakers had met name in zijn strakker solowerk last van het te zachte geluid. De muzikale machinekamer werd gevormd door drummer Martin de Wagter en toetsenist Ton Snijders. Een goed op elkaar ingespeeld collectief waar de zanger op terug kan vallen.

Dat Boeijen in zijn loopbaan op grote podia heeft gestaan, komt hem in deze festivalsetting goed van pas. Zo loopt hij subtiel naar gitarist of bassist als deze soleren waardoor ze meer aandacht krijgen. Hij heeft zichtbaar oog voor het visuele aspect, maar weet ook dat een festivalpubliek uiteindelijk voor plezier komt en wil meezingen en klappen. Dat gebeurt ook, al wordt het nooit plat vermaak.

De festivalkaravaan Palm Parkies trekt per seizoen zo’n 500.000 bezoekers naar de ongeveer 125 concerten die in België en Nederland plaatsvinden. De sponsoren en organisatie werken samen met de wijken waarin de concerten plaatsvinden en bieden deze concerten gratis aan. Over maatschappelijk verantwoord ondernemen gesproken! Ook de editie Maasmechelen blijkt een viering van de gemeenschap. Geen security, veel gezelligheid, tolerantie en vriendschap in een feeërieke setting. Frank Boeijen gedijt goed op dit soort plekken. Een avond, kortom, waarop alles samenkomt. Oud, nieuw en de belofte van een utopisch paradijs.

Zie voor de festivaloptredens van Frank Boeijen de concertagenda.