Albums van week 34

ROOTS/FOLK
Phoebe Bridgers – Lost Weekend
Het is deze week alom de meestgeprezen plaat, Lost Weekend, het derde album van de Amerikaanse alt. singer-songwriter Phoebe Bridgers, zes jaar na voorganger Punisher. Ingetogen en melancholiek, duikt Bridgers dieper dan ooit in haar eigen leven en haar persoonlijk verhaal, al verliest ze de luisteraar daarbij niet uit het oog en verpakt ze hetgeen ze vertelt in aansprekende songs die fraaier dan ooit lijken.

ROCK/POP
L’Rain – Fata Morgana
De lof die Taja Cheek krijgt toegezwaaid voor Fata Morgana, haar vierde album als L’Rain, doet nauwelijks onder voor hetgeen Phoebe Bridgers ten deel valt met Lost Weekend. Als indie singer-songwriter zit L’Rain meer in de avant-garde pop/rock hoek, maar hoewel dus ongrijpbaarder en meer vragend van de luisteraar, levert dat op Fata Morgana even diepgravende als boeiende muziek op.

BLUES/SOUL/JAZZ/KLASSIEK
The Womack Sisters – The Womack Sisters
Met een achternaam als Womack is het bijna onvermijdelijk dat deze drie zussen, dochters van (Linda) Womack & Womack (Cecil), nichtjes van Bobby Womack, en kleindochters van Sam Cooke, de muziek in zouden gaan, tenslotte zingen ze al hun hele leven. Op hun debuutalbum houden ze de familie-eer hoog met hoogwaardige soul, zowel qua liedjes als qua zang. Misschien niet heel vernieuwend, maar wel van hele grote klasse.

WERELD
Maya Ongaku – Nothing Space Music
De titel Nothing Space Music doet mischien anders vermoeden, net als de Engelstalige songtitels, maar het Japanse trio Maya Ongaku zingt wel gewoon in het Japans. Mede daardoor doet hun zachtmoedige, melancholieke psychpop heel exotisch aan maar tegelijkertijd heel toegankelijk. Met zijn drieën creëert Maya Ongaku een hypnotiserende, bedwelmende sfeer waarin het heerlijk toeven is.