Bluestaart Barrelhouse

Het concert van Barrelhouse was mijn laatste van 2014. Ik zag de groep, die haar veertigjarig bestaan vierde, in december voor het eerst, in Meneer Frits in Eindhoven. Voor mij een behoorlijke verrassing, want dit is een schitterende live-band die me met zijn energieke blues helemaal inpakte. Naast zangeres Tineke Schoemaker bestaat de groep uit de broers Johnny en Guus Laporte, beiden op gitaar, Bob Dros op drums, Han Van Dam op piano en Jan-Willem Sligting op contrabas, accordeon en mondharmonica.

Het begon swingend en soepel met Bring It On Home, en dat zou voor zowat het hele concert zo blijven. Het geweldige Spoonful, geschreven door bluescoryfee Willie Dixon, ken ik vooral in de versie van Howlin’ Wolf. En zo ging het verder met Meet Me At The Bottom en werd er even getemporiseerd met het tragere Remember That Love. Hard Feelings (All My Love In Vain) paste volgens Schoemaker niet echt bij de kerstgedachte, maar het was wel een dijk van een nummer. If I Didn’t Have You was een pianoblues met enkel stem en toetsen, maar wel effenaf geweldig gebracht. Het oudere Can’t Believe was een nummer over Schoemaker's jeugd, een mooie ballade met een vleug heimwee naar het verleden. De zangeres speelde gitaar, terwijl Sligting haar op accordeon begeleidde.

Het tweede deel begon met een instrumental met weer die fijne gitaarpartijen waarbij de om de beurt solerende broers een duel aangingen (dueling guitars), en elkaar naar een nog hoger niveau stuwden. Ook nummers als Love The Way I Live en Nobody’s Gonna Love Me gaven blijk van het sublieme samenspel van de Laporte Brothers. God Bless The Child was fabuleus mooi, enkel zang en een streepje gitaar, groots gezongen met bijna overslaande stem. Veel ambiance in de tent dan weer met I’m Coming Home, een snelle vinnige blues, met altijd weer die fantastische bluesstem van Schoemaker, een fijne slide en gitaarlicks die het beste van Cream in herinnering brachten.

Wat een groovende band is dit. Veertig jaar blueservaring, wat je afzag aan de afgesleten gitaren. Het bisnummer In The Mood van John Lee Hooker, ook bekend van het geweldige duet met Bonnie Raitt, was de kers op de lekkere bluestaart. Zeldzame klasse van absoluut de beste bluesband van de Benelux - met sorry voor mijn Belgische landgenoten.