Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
Sta cookies toe Meer informatie ×

Column

Tekst: Minke Weeda
vr 26 juni 2026

Column: Goeie anekdote, verkeerd publiek

Column

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

Een tijdje terug kreeg ik van iemand een boek over de opnames van de debuutplaat van The Ramones. Het is geen dik boek, maar geschreven door de producer zelf, dus vol gezellige feitjes uit eerste hand. 

Er stond ook een goeie anekdote in die ik nog niet kende. 

De producer vond dat er bij een bepaald nummer achtergrondzang nodig was en via via had hij het nummer van ene Michael gekregen die dat perfect zou kunnen doen voor honderd dollar. Hij vroeg de platenmaatschappij om het geld, maar zij wilden het budget niet verhogen. Uiteindelijk werd die Michael dus nooit gebeld, maar werden de koortjes ingezongen door de broer van de zanger en wat andere mensen die in de studio waren. 

De producer vertelde dat hij er pas jaren later achter kwam dat de nooit gebelde achtergrondzanger Michael Bolton was. 

Best een goed verhaal. 

Als je weet wie Michael Bolton is. 

Degene aan wie ik het vertelde wist dat niet, dus ik had weinig succes met de anekdote. 

Maar dat was gewoon een inschattingsfout van mij geweest, want natuurlijk weet iemand van 24 niet wie Michael Bolton is. Hij scoorde zijn grootste hit zo’n 13 jaar voor ze werd geboren. Ik ga er blind vanuit dat zijn How Am I Supposed To Live Without You nog steeds op Sky Radio wordt gedraaid, maar wie luistert daar nou nog naar? Vast niet heel veel 24-jarigen. 

Een paar dagen later probeerde ik het opnieuw. Dit keer bij de vrouw van een vriend van me. Ze is iets ouder dan ik en ik schatte haar in als iemand die de gemiddelde bombastische pop-ballade wel kon waarderen, dus ik dacht dat dit stukje muziekgeschiedenis nu beter zou vallen.  

Ik stak van wal en eindigde triomfantelijk met: “…het bleek dus Michael Bolton te zijn!”

Ze reageerde gelukkig met het enthousiasme waar ik op had gehoopt. 

“Michael Bolton, met dat lange haar! Oh, die vond ik vroeger zo leuk!”

Daarna trok ze een bedenkelijk gezicht en zei: “Maar wat voor band is dat dan, dat ze niet eens honderd dollar voor Michael Bolton willen betalen? Hij zal voor een gemiddeld optreden toch veel meer krijgen?”

Oké, ik vind het nog steeds een goeie anekdote, ik moet alleen even het juiste publiek vinden.