Column: Het weekend van de onwaarschijnlijke verhalen

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

Verhalen worden vaak niet beter van keihard bewijs.

We waren kort op werkbezoek in Engeland. De eerste avond in Londen vertelde iemand dat Damon Albarn van Blur zijn fiets nooit op slot zet, omdat hij niet in diefstal gelooft. Dat kost hem ongeveer tien fietsen per jaar, maar dat maakt hem niet kennelijk niet uit. Als iemand anders de fiets harder nodig heeft en ‘m ongevraagd meeneemt, dan koopt hij gewoon een nieuwe.

De tweede avond waren we in Manchester en daar vertelde iemand dat hij nog niet eens zo heel lang geleden op een feestje was geweest waar de huidige prime minister van Engeland de dj was. Hij was toen nog lang niet in de running voor die functie, maar iedereen was het erover eens dat hij een opvallend goeie muzieksmaak had.

Daarna waren we weer in Londen en ontmoetten we iemand die vertelde dat hij bij een vriend thuis op een feestje was en geen biertje durfde te pakken, omdat Johnny Marr van The Smiths voor de koelkast stond. Hij had heel erg dorst, maar hij kon het niet aan om aan zijn grote idool te vragen of hij er even langs mocht.

Eenmaal terug in Rotterdam kwam ik onderweg naar huis een dronken kennis tegen. Ze was die dag naar een klein festival ergens in de polder geweest en had daar Dave Grohl ontmoet. Ik wist even niks beters te zeggen dan “joh…”

Ze legde uit dat ze wel even verbaasd was geweest, maar dat hij daar aan het barbecueën was en iedereen wist dat hij gek was op barbecueën, dus hij was het echt. Maar ik hoefde haar niet op haar woord te geloven, ze was ook nog met hem op de foto geweest, dus ze had bewijs. Op de foto stond inderdaad een gast met lang haar en een baard, maar daarmee was alles wel gezegd.

Wel jammer, zonder die foto had zij duidelijk het beste verhaal van het weekend gehad.