Column: De verwarde vrouw op het balkon

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

Ik loop graag in alle vroegte een rondje door de buurt. De laatste weken stond er een paar straten verderop regelmatig een vrouw op een balkon heel hard te praten. Het was niet echt te volgen waar ze het over had en ik kreeg niet de indruk dat het specifiek voor iemand was bedoeld.
Het leek me een typisch geval van een verwarde vrouw.

Het balkon was op de vierde verdieping en ze stond altijd tegen de muur aangedrukt, dus ik kon haar
niet echt zien.

Zij mij kennelijk wel, want op een ochtend riep ze ineens met vrij heldere stem:
“Zij heeft sokken aan! Waarom heeft zij sokken aan, het is veel te warm voor sokken!”

Het kan toeval zijn geweest, maar het was warm en ik had inderdaad sokken aan.

Een week later hoorde ik haar weer roepen.

“Meisje, ga jij naar de academie?”

Het was me nog steeds niet helemaal duidelijk of dat voor mij was bedoeld, maar uit automatisme
riep ik wat terug.

“Nee, jij wel?”

“Nee, helaas niet!” antwoordde ze en ze klonk oprecht sip.

Ik sloeg een zijstraat in en daarmee was het gesprek voorbij.

De weken erna leek ze helemaal verdwenen te zijn. Tot gisterochtend. Ik hoorde haar al van veraf.

Toen ik vlakbij was riep ze: “Ik vond Madonna in de jaren 80 beter!”

Voor ik kon terug roepen dat ik het daar op zich wel mee eens was, voegde ze er nog wat aan toe.

“Maar dat maakt niet uit, Madonna moet helemaal zelf weten wat ze doet, daar heeft niemand wat over te zeggen!”

Goed punt. Zo verward was ze dus ook weer niet.