Glen Hansard - Don’t Settle (Vol. 2 - Transmissions West)

Plateau /  Secretly

Begin juli schreef ik een bespreking van het afrondende deel van een tweeluik met de liveregistratie  die Glen Hansard jaar op 20 en 21 april 2025 opnam in het Berlijnse Funkhaus, het kolossale voormalige hoofdkwartier van de Oostduitse radio. De vraag waarom dat in afzonderlijke delen moest, was voor kniesoren. Liefhebbers fietsten gewoon nog een keer naar de winkel (en streamers hadden natuurlijk helemaal geen recht van spreken).

Maar juist op het moment dat de recensie hier gepubliceerd zou worden, werd bekend dat Hansard op 29 juli bij een motorongeluk niet ver van Dublin om het leven was gekomen.
Onthutsend nieuws voor velen, zo blijkt uit de vele uitingen van verdriet en bewondering die al dagenlang uit alle hoeken van de wereld klinken. Begrijpelijk, want wie Hansards leven en loopbaan een beetje heeft gevolgd, weet hoe de bescheiden en benaderbare artiest vooral anderen dan hij zelf graag aandacht en hulp schonk. Hij was en bleef een ‘busker among buskers’, waar hij ook was, en droeg ook zijn publiek op handen.
 
Ook thuis kwam dit nieuws hard aan. Niet vaak raakte het overlijden van een artiest me zoals nu en mijn vrouw kan er nog altijd nauwelijks over uit. Glen was haar held en hoewel we hem zelden beter zagen spelen dan tijdens een fenomenale set op zondag 3 mei in Utrecht, maakte ze alweer plannen om dit najaar nog een show in Cork of Galway te gaan zien.
Het verdriet, de verslagenheid en het gemis die Glens echtgenote en nog heel jonge zoontje moeten ervaren is onvoorstelbaar. De 56-jarige Hansard werd pas een paar jaar geleden vader, maar stak niet onder stoelen of banken wat een aardverschuiving dat in zijn leven veroorzaakte en hoezeer andere dingen van de ene op de andere dag bijzaak werden.
 
Ook een plaatrecensie wordt op momenten als deze iets triviaals, al verdienen Hansards opnamen het natuurlijk gehoord te worden. Maar het voelt bijna overbodig u nog te melden dat de boel ook in deze ‘tweede helft’ niet inzakt. Dat het stevig rockende Revelate een van de geliefdste en stevigste nummers uit het Frames repertoire is en met Her Mercy, This Giften When Your Mind’s Made Up nog een paar favorieten de revue passeren. Hansard had het wat dat betreft voor het kiezen en kon het zich dus zelfs veroorloven zijn grootste hit Falling Slowly achterwege te laten. Dat had niks met de afwezigheid van duetpartner Markéta Irglova te maken. Pianiste Ruth O’Mahony Brady (daags na de recente Hansard shows alweer met The Gorillaz op tour) zingt minstens zo goed. Verrassende keuze is Sure As Rain van de recentste, wat duistere studioplaat, dat mooi de ingetogen finale van Leave A Light en High Hope inleidt. Met een kleine, tekstuele kwinkslag in het tijdens de tweede opnamedag gespeelde McCormack’s Wall, verraadt Glen dat het zijn verjaardag is. Hij vierde zijn feestje op het podium én trakteerde alle vrienden en bekenden die er niet bij konden zijn op een prachtplaat. Da’s voorlopig een wat wrange constatering, maar belichaamt wel volkomen waar Glen Hansard voor stond.
 
Eddie Aarts