John Fullbright: supertalent

Wie John Fullbright de afgelopen paar jaar zag optreden, hoefde geen kenner te zijn om vast te stellen dat deze jonge twintiger van opmerkelijke klasse is. Het gemak waarmee de Amerikaan prachtige liedjes uit zijn mouw lijkt te schudden, of het nu op de gitaar is of op de piano, getuigt van een enorm talent. Waarbij het ook nauwelijks lijkt uit te maken of het nummer al jaren op zijn repertoire staat of dat hij het de avond ervoor heeft geschreven.

Afgelopen najaar bespraken we John Fullbright’s studiodebuut From The Ground Up in het blad. (Twee jaar eerder hadden we hem als een van de eersten ontdekt met zijn Live At The Blue Door, verschenen op een Nederlands label. Omdat From The Ground Up al een half jaar oud was en een Nederlandse uitgave vooralsnog leek uit te blijven, plaatsten we de recensie in verkorte vorm in de rubriek Ook Verschenen, waar een groter stuk eigenlijk meer op zijn plaats was geweest. Ondertussen zijn we een half jaar verder en is Fullbright’s ster sterk gerezen. Met een Grammy-nominatie op zak en een optreden tijdens de uitreikingsceremonie als grootste wapenfeiten. Het album wordt nu ook officieel in Nederland verspreid, zodat er alle reden is u nog eens op hem te wijzen.

John Fullbright is een supertalent, al moeten we daar wel de kanttekening bij plaatsen dat dat op de twee platen die tot nu toe verschenen nog niet helemaal uit de verf komt. Waren de liedjes op Live At The Blue Door nog wat eenvormig, op From The Ground Up lost hij dat op door de rootsy gitaarliedjes af te wisselen met Randy Newman/Tom Waits-achtige pianoballades. Desondanks is ook From The Ground Up nog niet het killer-album dat John Fullbright in zich heeft. Hoe goed zijn voordracht en liedjes ook zijn, het ontbreekt hem nog aan een echt eigen smoel, waardoor je een liedje van Fullbright ook meteen als van hem herkent. Maar kom op, hij moet nog 25 worden. Een Grammy voor From The Ground Up was net iets teveel eer geweest – die ging naar Bonnie Raitt. Dat is het verschil tussen iemand die gewoon heel erg goed is en een echte topper. Maar John Fullbright komt eraan.