Margaret Glaspy: a female brain

Margaret Glaspy is een moderne, zelfbewuste singer-songwriter die zowel intiem als rockend kan klinken. Geen wonder, ze put haar inspiratie niet alleen uit de muziek Joni Mitchell en Elliott Smith maar is ook fan van Alanis Morrisette en Weezer.

Tekst Kees van Wee

Sommigen weten precies welk instrument het beste bij hen past. Voor anderen is het even zoeken. Neem de Amerikaanse singer-songwriter Margaret Glaspy. Toen ze op de middelbare school zat, ontdekte ze de viool, en ze nam geregeld deel aan de Old Time Fiddlers’ Championships in Weiser, Idaho. Ook speelde ze trombone. Maar pas toen ze meer en meer begon te zingen, ontdekte ze dat de gitaar veel beter bij haar past.
 
Muzikale familie
Niet zo vreemd, blijkt uit een interview dat Fretboard Journal met haar had in 2016, kort na het verschijnen van haar debuut Emotions and Math (waar een paar ep’s aan voorafgingen). ‘Mijn ouders zijn echt creatieve, ruimdenkende mensen, die enorm van goede muziek houden en altijd muziek lieten horen. Mijn vader heeft al sinds zijn jeugd een gitaar en mijn broer speelde ook al op jonge leeftijd gitaar. Mijn moeder speelt gitaar en mijn zus inmiddels ook. Wat dat betreft ben ik dus niet bijzonder binnen mijn familie.’
 
Elliott Smith, Joni Mitchell, Weezer
Fretboard Journal meldt vooral getroffen te zijn door haar stem, die wordt omschreven als ‘zowel melodieus als kinderlijk, als een kruising tussen Joanna Newsom en Madeleine Peyroux’. Als men haar vraagt naar haar invloeden noemt ze als eerste Elliott Smith. ‘Hij is voor mij een belangrijk baken. En Joni Mitchell, ze is echt ongelooflijk. Voor mij zijn er zoveel verschillende facetten van het liedjesschrijven. Albums van Weezer, zoals Pinkerton, behoren voor mij nog steeds tot de belangrijkste platen.’
 
Het leven verwerken via liedjes
Margaret Glaspy verwerkt naar eigen zeggen het leven door het schrijven van liedjes. Die zijn soms erg persoonlijk. Neem bijvoorbeeld de tekst van Pins And Needles, over een verstikkende relatie waarin ze zichzelf (of gaat het toch over iemand anders?) dreigt te verliezen:
 
Looks like I near forgot who I was
To be who you want
Yes, I've been sitting silent
Because I thought you liked me quiet

But I don't wanna watch my mouth
No, I don't wanna act like I can't figure it out
I don't wanna hold you till I'm good and ready to

Oh I don't wanna be
On pins and needles
Around you
Of all people
Of all people

...

Yes, I could try my best to
Nod and say "yes" to you
Even when my heart says "no"
Swallow my suggestions
Not ask too many questions
Hide all of my friends
Whose humor might offend you

Covers van eigen werk
In 2020 verschijnt haar tweede album: Devotion. Het heeft een moderner geluid - veel minder gitaar, meer toetsen en elektronica - dat niet echt bij haar lijkt te passen. In 2023 keert ze met Echo The Diamond weer terug naar haar liefde voor snaren. Het album is mede geproduceerd door jazzgitaarvirtuoos Julian Lage, die ook meespeelt en met wie ze later dat jaar zou trouwen. De elektrische gitaar geeft, sterker dan voorheen, het album een (beschaafd) rockgeluid.
 
In eerste instantie, vertelt ze in een interview met Fetboard Journal, schreef ze de meeste nummers van dit derde album met haar akoestische gitaar in haar handen. ‘Tegen de tijd dat een nummer daarna door een band of mij zelf op een elektrische gitaar wordt gespeeld, voelt het eigenlijk alsof ik een cover speel. Als ik op een elektrische gitaar schrijf en het ook zo opneem, verloopt het proces anders. Ik raak dan meer gehecht aan bepaalde elementen. Maar zelfs dan voelt het, eenmaal in de studio, alsof ik mijn eigen nummers cover. Die aanpak bevalt me ​​wel. Ik heb het gevoel dat ik veel beter zing wanneer ik nummers van anderen cover dan wanneer ik mijn eigen werk zing. Er is sprake van een zekere afstand; je kunt het nummer benaderen als zanger in plaats van als liedjesschrijver. Daarom werkt het voor mij goed om op akoestische gitaar te schrijven en vervolgens elektrisch op te nemen.’
 
Pearl Jam, Alanis Morisette en No Doubt
Haar favoriete songschrijvers zijn vooral gitaristen, vertelt ze in datzelfde interview. ‘Voor dit album in het bijzonder liet ik me inspireren door de rockmuziek uit de jaren negentig die mijn oudere broer en zus draaiden toen ik nog heel jong was – muziek van bijvoorbeeld Pearl Jam, Alanis Morissette en No Doubt. Al die bands kwamen weer bij me bovendrijven; ze inspireerden me op een manier die ik opnieuw wilde vastleggen.’
 
Zelfbewust
Dat ze Alanis Morissette noemt, wekt geen verbazing. Net als Morissette is Glaspy een zelfbewuste jonge vrouw, die stevig in haar schoenen staat en in haar teksten er soms geen doekjes om windt. Luister bijvoorbeeld naar Female Brain:
 
Don't be a dick
I'm out here dodging stones and sticks
Building a house brick by brick
With both my hands in restraints
While everybody points and stares at my female brain
My female brain

There's no need to be rude
Your life's an all-inclusive cruise
While I'm out here getting stiffed and screwed
With both my hands in restraints
While everybody points and stares at my female brain
My female brain

You're gonna wanna sit
I didn't prepare for this
Are you Mrs or Miss?
My name is Margarеt
Are you against or with?
I'm first, second, third, fourth, fifth

I'm satisfied
Eating scraps with dеlight
I'll never give up the fight
On suffering and pain
Oh, using my gorgeous female brain
My female brain
My female brain
My female brain
My female brain

Timide ep met verrassende covers
Op The Golden Heart Protector (2025) klinkt ineens een veel timider geluid, dat vooral gedomineerd wordt door akoestische gitaar en piano. De ep bestaat uit verrassende covers, waaronder een mooie, intieme versie van Have You Ever Seen The Rain(Creedence Clearwater Revival) en een duet met Norah Jones in de Wilco-song Jesus Etc.
 
Geen sociale media meer
In augustus verschijnt I Am Both. Het is geproduceerd door niemand minder dan Joe Henry en live in de studio opgenomen met drummer Jay Bellerose (Bonnie Raitt, Robert Plant, Alison Krauss), toetsenist Patrick Warren (Tom Waits, Tracy Chapman, Bruce Springsteen) en bassist Ross Gallagher (Paula Cole).

Tijdens de voorbereiding van het album besloot ze om helemaal te stoppen met social media, om zo dicht mogelijk te komen tot zichzelf en het beeld dat ze van zichzelf had als songwriter. Dat viel aanvankelijk niet mee, maar na verloop van tijd veranderde er iets, liet ze onlangs weten. ‘Het voelde alsof ik weer bij mijn eigen, oorspronkelijke gedachten kon komen, in plaats van me te laten beïnvloeden door talloze meningen van buitenaf. Het was een levensveranderende ervaring.’
 
Margaret Glaspy live: 11 oktober in TivoliVredenburg, Utrecht; 12 oktober in Witloof Bar, Brussel.