Recensie
Noah Kahan - The Great Divide
Mercury/Universal
New Engeland singer-songwriter Noah Kahan behoort momenteel in Amerika tot de populairste jonge zangers/liedjesschrijvers. Tegelijkertijd is hij ook iemand die om dezelfde reden door menige liefhebber met de nodige argwaan wordt bekeken. Op zijn nieuwe, vierde album, The Great Divide, zijn voor beide stellingnames genoeg redenen te vinden. Zo kun je zijn populariteit redelijk makkelijk verklaren op grond van de kwaliteit van zijn liedjes, die zowel qua muziek als qua teksten onmiskenbaar hoog is en ook zondermeer verklaart waarom hij niet slechts bij het grote publiek aanslaat, maar tevens kon rekenen op de medewerking van zulke in indie-kringen hooggewaardeerde collega’s als Aaron Dessner en Justin Vernon. Daar komt bij dat hij voor de folkrockende muziek die hij maakt een ideale stem heeft, wendbaar en inherent emotioneel, waardoor je gemakkelijk met hem meegaat in zijn wereld. Tegelijkertijd is het moeilijk je te onttrekken aan het idee dat The Great Divide qua sound dusdanig perfect is afgestemd om wat momenteel in zwang is bij de huidige lichting succesvolle singer-songwriters dat er van het album ook een bepaalde anonimiteit uitgaat die maakt dat je The Great Divide ook met gemak toe zou schrijven aan allerlei andere thans populaire singer-songwriters. Daarmee wil ik The Great Divide bepaald niet afschrijven, want de kwaliteit is op allerlei fronten onmiskenbaar, maar als Noah Kahan iets selectiever was geweest met alle mensen met wie hij liedjes heeft samengeschreven en geproduceerd, denk ik dat zijn eigen persoonlijkheid toch nog wel duidelijker naar voren was gekomen.
Pieter Wijnstekers