Column: Koopgoot

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

De kortste route van mijn huis naar kantoor is door de Koopgoot. Ik zou niemand aanraden om op een zaterdagmiddag door de Koopgoot te lopen, maar op een doordeweekse dag is er in alle vroegte vrijwel niemand. Alleen een schoonmaker. Altijd dezelfde, dus op een gegeven moment begonnen we elkaar te begroeten. 

Er wordt ook altijd muziek gedraaid. Geen idee of je dat nog hoort als er allemaal winkelend publiek rond sjokt, maar ’s ochtends schallen de uitgekauwde hits vrij hard door het winkelgebied. 

Ik vroeg me af waarom het altijd dezelfde soort muziek moet zijn. Ik snap dat niet heel veel mensen zitten te wachten op Noorse deathmetal als ze op weg zijn naar de H&M of de Lush of zo, maar er is zoveel muziek op de wereld die best vriendelijk voor de oren is, waarom moet er dan toch Celine Dion worden gedraaid?

Ik had een halfslachtige poging gedaan om uit te zoeken wie er verantwoordelijk was voor de muziek in de Koopgoot. Het leek me namelijk best gezellig als ze tijdens Left of the Dial een weekend lang alleen maar nummers van bands die bij ons spelen zouden draaien. Kunnen we meteen laten zien dat we helemaal niet dat postpunk-festivalletje zijn waar veel mensen ons nog steeds voor aanzien. 

Maar er kwam iets tussen en zo belangrijk vond ik het nu ook weer niet, dus ik heb het verder laten gaan. 

Vorige week stond de schoonmaker aan het eind van de Koopgoot op zijn bezem te leunen. Ineens bedacht ik me dat ik het ook aan hem kon vragen. Het gezicht van de altijd vriendelijk glimlachende man betrok.

“Hoe bedoel je, wie doet de muziek hier? Heb je er last van of zo?”

Ik probeerde uit te leggen dat ik er zeker geen last van had en dat ik gewoon benieuwd was wie de muziek uitkoos. Hij haalde geïrriteerd zijn schouders op. 

“Geen idee, de muziek is er gewoon.”

Op zich vond ik dat een prachtig antwoord. Sommige dingen zijn er gewoon, zo is het ook. 

Tegelijkertijd had ik ook spijt. 

Volgens mij heb ik namelijk met mijn vraag onze groet-relatie verstoord. Voor de zekerheid neem ik dus vanaf nu een andere route naar kantoor.