Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
Sta cookies toe Meer informatie ×

Recensie

vr 4 september 2026

Sluice - Companion, Souled American - Sanctions

Recensie

Mtn Laurel
Jealous Butcher

Buiten de Verenigde Staten vind ze je eigenlijk bijna nergens, slowcore-groepen, bands die express traag glijdende muziek maken met minimalistische arrangementen. Zowel in de indie-rock als de roots-rock kom je ze in Amerika regelmatig tegen, met Sluice momenteel als een van de interessantste nieuwkomers. Companion is alweer het derde album van deze band, die in 2019 werd opgericht als soloproject van singer-songwriter Justn Morris, maar geleidelijk aan in steeds grotere bezetting is gaan opereren. Op Companion zijn zo buiten Morris tien muzikanten te horen, al is mij niet helemaal duidelijk wie daarvan gastmuzikanten zijn en wie tot het band zelf zijn gaan behoren. Veel doet het eigenlijk ook niet toe, want met zijn klaaglijke zang en fraai slepende liedjes is het toch vooral Justin Morris die de aandacht opeist. Het merendeel van het Sluice-repertoire is met name folky van toon en spelen er op Companion zelfs twee violisten mee, al steken ook geregeld indie-elementen de kop op zoals elektrische gitaren, die voor extra pit zorgen. Op Vegas leidt dat tot het enige meer uptempo-nummer van de plaat, al weten ook de trage liedjes de aandacht goed vast te houden en bezit Sluice in Justin Morris een uitmuntende songwriter.

Die bezat de eigenzinnige alt.countrygroep Souled American ook in Joe Adducci en Chris Grigoroff. Nadat men eind vorig jaar na een afwezigheid van bijna dertig jaar de compilatie-cd Rise Above It uitbracht met een mooie bloemlezing van hun zes albums uit de periode 1988-1996, is het niet zo raar dat er ook een heel nieuw album op stapel stond: Sanctions. Afgeslankt tot een duo, waar men voorheen met zijn vieren was, bewijzen Adducci en Grigoroff dat ze nog niets aan hun talent hebben ingeboet en brengen twaalf heerlijke alt.countryliedjes die zowaar zelfs iets minder gammel in elkaar steken dan het vroegere werk, maar toch nog steeds een eigenheid hebben die de band zo uniek maakt en bij hun fans zo geliefd.

Eric van Domburg Scipio