Dit jaar vierde ze haar zestigste verjaardag, maar Kristin Hersh blijkt nog altijd actief en een onvervalst podiumdier. Dit voorjaar tourde ze met Throwing Muses, de band die ze in 1981 oprichtte, door de VS. Met die groep nam ze tijdens de zomermaanden een nieuwe plaat op. In september verscheen onder haar eigen naam het prachtige album Sugar On Blackstone en momenteel speelt ze bijna aaneengesloten ruim dertig shows in alle hoeken van het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Tussendoor doet ze in een paar dagen Parijs en de lage landen aan, om vervolgens door te reizen naar Australië en Nieuw-Zeeland. Het is vermoeiend en ze verheugt zich erop met de kerst weer thuis te zijn. Tijdens het zoomgesprek vanuit een hotelkamer ergens in Engeland laat ze vooral merken met hoeveel plezier en drive ze ook deze solo-optredens doet.
Lees meer...
Fire
Een jaar geleden schreef ik bij de laatste plaat van Hersh’s Throwing Muses het volgende: Het is onmogelijk om de logica toe te passen op [haar] impressionisme. Het meest interessante (en verrassende!) aan Sugar On Blackstone is dat er ditmaal wel degelijk een structuur te achterhalen valt. Op harde opener Dark Eyed Junco ontwaren we een voorzichtig refrein op een steady drumbeat, en onmiddellijk ervaren we de grote thema’s: gemis, rouw en overgave druipen stroperig uit de spea...
Lees meer...