Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
Sta cookies toe Meer informatie ×

Recensie

Tekst: Ed Muitjens
do 30 april 2026

Alex Roeka - Op Drift

Recensie

Excelsior

Hij is inmiddels 80 jaar. Poëet en oud psycholoog Alex Roeka. Maar vooral muzikant Alex Roeka. Sinds 1996 heeft de man een weergaloos oeuvre uitgebracht terwijl relatief weinig mensen zijn werk kennen. Dat voelt aan als een groot onrecht. Zingend in de Nederlandse taal is hij een woordkunstenaar. Om hem heen hangt een aura van rauwheid maar zijn teksten zijn doorspekt van kwetsbaar- en tederheid. Je vindt hem niet terug in grote zalen of arena's. Er zijn op hem geen schijnwerpers gericht. Bij hem past de geur van de stad. Verlaten straten en half lege kroegen. Ergens tussen neon en graffiti. Daar zul je hem vinden. De man van de straat is een troubadour van de oude stempel die ook voor rockmuziek niet terugdeinst. Moet vermeld worden dat hij schitterende albums zoals Rauwe Genade en Voort! heeft gemaakt? Dat zijn lied De Schommel Van De Liefde een hoogtepunt is in de Nederlandstalige muziek? Het zal geen verschil maken. Op het titelnummer van zijn nieuwe album, waarop weer een grote rol voor Reyer Zwart is weggelegd,  kijkt hij nadrukkelijk naar de wereld en maatschappij om zich heen waarna hij op het prachtige Als Je Niet Meer Van Me Houdt zijn ziel ongenadig blootlegt. Hij neemt ons mee naar de kermis, bezingt Mozart en geeft levenswijsheden mee op Alles Komt Terug (voor een stervende soldaat). "Soepel en stug, in liefde en haat, in goed en kwaad, komt alles weer terug." Roeka is van buitencategorie. 

Ed Muitjens