ALLIE SHERLOCK: van STRAATMUZIKANT naar GLAMOUREUZE ZANGERES

Van busking en covers naar eigen songs met een groots geluid: de Ierse zangeres Allie Sherlock bracht het allemaal tijdens haar uitverkochte optreden in de Tolhuistuin. Met een stem die de hele ruimte kan vullen, maar die ze net zo gemakkelijk kan intomen voor een intieme setting, vol zeggingskracht en betekenis. Op de achtergrond, haar muzikale begeleider Zoe Clarke, die haar ondersteunt op toetsen, gitaar en met zang.

Tekst en foto Michel Rodrigues
 
Allie Sherlock heeft het allemaal geleerd op straat. En dat muziek maken op straat je loutert, bewijst ze vanavond opnieuw. Dat kan ook Mischa van den Brand beamen. Sherlock nodigde de singer-songwriter ruimhartig uit als support, nadat ze elkaar via Instagram hadden gevonden. Ze had hem gevraagd om samen op straat te spelen. Van den Brand wist niet wat hem overkwam.

Maar vanavond neemt de zangeres het podium volledig in bezit: als persoonlijkheid, zangeres, muzikant en entertainer. Het ene moment zingt ze a capella, het volgende pakt ze haar gitaar of neemt ze plaats achter de piano. De piano is gemaakt door haar vader, die ook een belangrijke rol speelt in haar begeleiding en haar, zoals Sherlock zelf zegt “met beide benen op de grond houdt.” Gehuld in een zwarte robe en op hoge hakken beweegt ze zwierend over het podium.

Ze beschikt over een breed palet aan muzikale kwaliteiten, waarbij haar stem zonder twijfel haar belangrijkste wapen is. Haar talent kwam de afgelopen jaren vooral naar voren in de vele covers, waarbij Duffy, Amy Winehouse en Adele haar grote inspiratiebronnen zijn. Vanavond voegt ze daar onder meer een overtuigende interpretatie van Choosin’ Texas van Ella Langley aan toe.

Het is even stil geweest rond Sherlock. Vanavond wordt duidelijk hoeveel werk ze heeft gestoken in haar identiteit en haar strategie. Op het podium presenteert ze zich als een glamoureuze diva, bijna als een fotomodel, terwijl ze met haar muziek een nieuwe fase lijkt in te luiden. Ze trekt momenteel door Europa met een tour langs achttien steden.
Eind augustus verscheen haar ep For Once I’ll Say It Out Loud. De show opent dan ook met een van de nummers daarvan: Say A Little Something. De andere songs van de ep worden gedurende de avond zorgvuldig over de set gestrooid. Als climax klinkt de cover van Tom Odell: eerst ingetogen, daarna steeds verder opbouwend tot een vocale uithaal.
Het maakt duidelijk dat Sherlock inmiddels een eigen geluid heeft gevonden. Tegelijkertijd voelt het optreden als een voorproefje. Alsof er nog veel meer in haar muzikale trommel zit waarvan we nog maar een glimp hebben opgevangen.

Vorig jaar fietste ze nog door Amsterdam zonder dat iemand haar herkende. Na vanavond zal dat fietsen waarschijnlijk een stuk minder anoniem zijn. Dit optreden was vooral een voorproefje van wat komen gaat. In mei keert ze terug naar de hoofdstad. Waarschijnlijk in een grotere zaal. Maar hopelijk nog steeds dichtbij genoeg om haar als het ware te kunnen aanraken.

Allie Sherlock live: gezien 21 september in Tolhuistuin, Amsterdam.