Recensie
Barn & Belle - Safe Travels
Eigen beheer
Lea Lomans en Jesse Deledda zetten als Barn & Belle op hun hun derde album elf songs die zij vrijwel helemaal zelf zongen en speelden. Die zijn een logisch vervolg op de ep’s Dancing Shoes(2019) en The Dead Don’t Dance (2023). In 2022 wonnen zij de Dutch Blues Challenge, hoewel hun nummers geen invloeden uit dat genre kennen, maar vooral uit ragtime, swing en old timey-jazz. In de uptempo opener If You Ever Get Lost bezingt Deledda hoe hij dan ook symbolisch afscheid nam van de blues én van Elvis Presley, maar zijn muzikale bedevaart voert hem in datzelfde nummer via het ‘Spanish moss’ in de bomen in het zuiden en Nashville’s Ryman Auditorium ook naar New Orleans ten tijde van Mardi gras op de tonen van een twang-gitaar. In de refreinen volgt Lomans’ stem die van hem als een schaduw en die close harmony staat ook centraal in de tien erop volgende nummers: op de vaak huppelende ritmes zingt ook Lomans een aantal keren de lead, terwijl Deledda’s stem dan dicht tegen de hare aankruipt. Daarbij creëren de twee een goed bij hun zang passend geluid door Lomans’ wasbord of kleine drumkit en Deledda’s gitaar of dobro. Hun muziek leent zich beter voor snelle songs dan ballads en daarvan zijn er dan ook niet veel te vinden op dit album, maar Lomans en Deledda zijn daarbinnen stijlvast én afwisselend door hun muzikale accenten.
Ruud Heijjer