Recensie
Camille Camille - Enchanted Sea
Labelman
Camille Camille is een muzikaal project, waarachter de Belgische singer-songwriter en multidisciplinair artieste Camille Willemart schuilgaat. Als Camille Camille debuteerde ze in 2021 met het goed ontvangen, contemplatieve album Could You Lend Me Your Eyes, waarna ze met het nodige succes door Europa toerde met o.a. King Hannah, Widowspeak en Kurt Vile. Na de ep Waves, een tussendoortje met Sam De Nef, komt ze nu met haar tweede album. Enchanted Sea werd met enig tamtam aangekondigd, en na een cursorische beluistering waren mijn verwachtingen dan ook hooggespannen.
Het is overdreven te zeggen dat ik uiteindelijk van een koude kermis thuiskwam, maar bij nadere beluistering valt het album wel wat tegen. Het openingsnummer Bottle Song – met spookachtige geluiden van, inderdaad, aangeblazen flessen – is veelbelovend, maar in het daarna volgende Franstalige Le Vent treedt Camille Willemart me iets te veel in het spoor van de Franse ‘zuchtmeisjes’ uit het midden van de vorige eeuw. Ook met Dove Or The Devil en bijna alle daarna volgende liedjes word je zo’n 60 jaar in de tijd teruggeworpen: naar de periode van kwetsbare, met akoestische gitaar begeleide liedjes van artiesten als Joan Baez, Judy Collins en Sandy Denny. Bepaald geen voorbeelden om je voor te schamen, maar anno 2026 klinkt het allemaal wel erg retro. Enchanted Sea is kortom zeker geen slechte plaat, en je kunt er lekker bij wegdromen. Maar hemelbestormend is het nou ook weer niet bepaald.
Roeland Smits