Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
Sta cookies toe Meer informatie ×

Recensie

Tekst: Roeland Smits
za 3 oktober 2026

Carly Simon - Comes In Waves

Recensie

Iris

Het zijn indrukwekkende cijfers: Comes In Waves is Carly Simon’s 25e studioalbum, verschijnt achttien jaar na haar vorige plaat met originele nummers (This Kind Of Love, 2008) en 55 jaar na haar titelloze debuut. De nu 83-jarige Carly Simon klinkt dan ook terecht als een als een artiest die niets meer hoeft te bewijzen, al wil ze kennelijk toch nog een keertje laten horen dat ze ‘het’ nog heeft. Daarbij vertrouwt ze op wat altijd al haar kracht was: melodieuze liedjes, subtiele arrangementen en vooral haar stem. Die is natuurlijk ouder geworden, maar blijkt niets aan zeggingskracht te hebben verloren. Ook haar vlekkeloze dictie is ze niet kwijtgeraakt: alle teksten worden als vanouds kraakhelder gezongen en zijn woord voor woord te verstaan. Juist dat maakt Mother Of Pearl, een emotionele ode aan haar dochter Sally Taylor, extra ontroerend. Zowel Sally als haar broer Ben zijn overigens op Comes In Waves te horen; de laatste treedt zelfs op als co-producer. Daarnaast komt een ware stoet aan oude bekenden en nieuwe medewerkenden langs, waaronder Andreas Vollenweider, Chris Stills, Natasha Beddingfield en zelfs Simon’s ‘ontdekker’ Jakob Brackman. Verder zijn nog vermeldenswaard Share The End, een remaster van een ‘leftover’ van haar eerste album en de afsluiter Do It Anyway, een simpel maar ijzersterk hedendaags popliedje. Al met al: Comes In Waves is niet Carly Simon’s beste album ooit (dat is en blijft Boys In The Trees), maar wel een waardige afsluiting van een indrukwekkende carrrière.  

Roeland Smits