Chris Bergson - East River Blues

Continental Blue Heaven/CRS

Op dit nieuwe album van gitarist/zanger Chris Bergson zouden in eerste instantie contrabassist Larry Grenadier en drummer Al Foster meespelen. De rotsvaste ritmesectie die lange tijd in het kwartet van jazzsaxofonist Joe Henderson de maat aangaven. De NRS studio in Catskill, New York was al voor juni 2025 geboekt toen Foster op 28 mei onverwacht kwam te overlijden. Een pijnlijk dilemma. Het toeval wil dat de uit New Orleans afkomstige drummer Herlin Riley de avond voor de opname van East River Blues een optreden had met Genadier. Hij vervangt hier de betreurde Foster. Op deze plaat spelen ze dus pas voor de tweede keer samen al lijkt het alsof het tweetal al jaren in dezelfde band speelt. Bergson, zelf een vakman, heeft een scherpe neus voor topmusici. Zelf moet hij, ditmaal zonder zijn maat, soulzanger Ellis Hooks, de vocalen voor zijn rekening nemen wat hem behoorlijk goed afgaat. Bergson’s grootste forte is echter zijn puntige gitaarspel waarbij meestal de middenweg tussen blues en jazz wordt bewandeld. In die eerste categorie hoort Muddy Waters’ Mean Disposition en de stevige shuffle Kindless Villain naast de smooth jazz van Little Girl Blue en de original Sad Strains, beide in de geest van Wes Montgomery. Alles met sfeer en souplesse. Meerwaarde vormt saxofonist Jay Collins die de bariton voor de tenor heeft ingewisseld en schittert in het funky titelnummer, het soulvolle What Would I Do Without You en Herbie Hancock’s Driftin’, een geslaagd huwelijk tussen blues en hardbop.

Marcel Haerkens