Column: Babbeltruc

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

Een van mijn beste vrienden doet iets met het ontwikkelen van software, dus toen hij tegen me zei dat AI zijn leven had veranderd, dacht ik dat hij het over zijn werk had.

Voor zijn dagelijkse werkzaamheden bleek het inderdaad ook handig te zijn, maar het had vooral op sociaal vlak positief effect gehad.

Zo heeft hij een squash-vriend waar hij ongeveer om de maand een wedstrijdje mee speelt. Dat vindt hij heel leuk, maar de squash-vriend houdt nogal van babbelen en dan vooral op WhatsApp. De vriend is niet voor niks een van mijn beste vrienden en heeft daar wat moeite mee. Hij besloot dat AI dat voor hem moest oplossen.

Hij heeft zijn hele chatgeschiedenis met de squash-vriend in een of andere variant van ChatGPT geladen en gevraagd om op basis van die gesprekken te reageren op berichten. Niet direct, want dat deed hij ook nooit, maar als de squash-vriend wat stuurde, moest hij willekeurig tussen een minuut en een uur antwoord krijgen.

Dat bleek geweldig te werken. De squash-vriend had niks door en stelde na een tijdje voor om weer eens af te spreken voor een vriendschappelijk wedstrijdje. AI vond dat ook een goed idee en reserveerde zelfs een baan, omdat mijn vriend dat ook altijd deed.

Laatst zei iemand op kantoor dat sommige mensen tegenwoordig ongeveer net zo verontwaardigd reageren op het gebruik van AI als op het doodknuppelen van zeehondjes en ik snap alle negatieve kanten heus wel, maar op het gebied van sociale ongemakkelijkheid vind ik dit toch best een geniale oplossing.

Natuurlijk heb ik gevraagd of hij die WhatsApp-truc ook op mij kan toepassen en binnen vijf minuten liepen de AI-versie van mijn vriend en ik vast. Ik vroeg iets specifieks over onze middelbare schooltijd waarop hij ongebruikelijk wantrouwig reageerde met “hoezo, test je me?” Toen hij ook nog suffe grappen ging maken met een smiley achter elke zin, had ik geen zin meer om met de AI-versie vriend verder te praten.

Maar ja, het programma liep nu eenmaal en het voelde onbeleefd om helemaal geen antwoord meer te geven.

Om er toch nog iets aan te hebben, heb ik hem een lijstje gegeven met dingen die ik volgende week moet doen en waar ik aan herinnerd wil worden. Dat zou hij doen.

Daarna laat ik het WhatsApp-contact gewoon doodbloeden. De echte versie van de vriend sms ik voortaan wel.