Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
Sta cookies toe Meer informatie ×

Recensie

Tekst: Roeland Smits
do 13 augustus 2026

Emma Louise - Sunshine For Happiness

Recensie

FutureClassics

Met haar debuut-ep Full Hearts & Empty Rooms trok Emma Louise Lobb in 2011 de aandacht van een aantal platenlabels, wat twee jaar later leidde tot haar eerste volledige album, Vs Heart Vs Head. Hiermee haalde ze de top-10 in haar geboorteland Australië. Haar mix van hendendaagse pop en elektronica bleek goed dansbaar: met de house-remix die de Berlijnse dj Wankelmut maakte van haar hit Jungle behaalde ze een platina status in o.a. Italië en het VK. Gewapend met dat succes maakte ze in 2016 een goed ontvangen tweede album, Supercry, en vervolgens in 2018 Lilac Everything, dat goeddeels als mislukt moet worden beschouwd. Dat leidde eerst tot een burnout en vervolgens tot een totale mentale inzinking en opname in een psychiatrische inrichting. Toen ze daaruit, naar eigen zeggen, 'als herboren' weer tevoorschijn kwam ging ze aan het werk aan Sunshine For Happiness, dat gerust als een glorieuze comeback kan worden gezien. Het album opent sterk met Beggar en piekt daarna vroeg met een schier onmogelijk kunststukje: in God Between Us weet Emma Louise een amalgaam te smeden tussen de muziekstijlen van Leonard Cohen en die van Katie Melua. Dat het album na dat hoogtepunt nauwelijks inzakt is op zich al een uitzonderlijk, maar dat Emma Louise daarna nogmaals bijna tot tranen toe weet te ontroeren met het verpletterende slotnummer It’s Hard To Say Goodbye maakt Sunshine For Happiness tot een topprestatie.  

Roeland Smits