Recensie
Julianna Barwick & Mary Lattimore - Tragic Magic
InFiné
De sprookjesachtige, lommerrijke cover van Tragic Magic laat een onverstoorbare wereld zien van groene bomen en bloemen, maar bij nader speuren openbaren zich ook her en der slangen als een dissonantie om het vredelievende tafereel te verstoren. Het refereert perfect aan de sfeer die Barwick en Lattimore op hun eerste collaboratieve album laten horen. Ze vonden elkaar vanuit verschillende achtergronden, waarbij Barwick een verleden kent van o.a. zingen in een kerkkoor, waarna ze zich steeds verder heeft ontwikkeld naar nieuwe dimensies waar ze ging experimenteren met haar stem via loop stations en analoge synthesizers. Lattimore heeft een klassieke achtergrond van harp spelen die ze steeds meer heeft gemodelleerd via extra effecten, pedalen en deconstructies van texturen. Tragic Magic is voor de gelegenheid opgenomen in de Philharmonic van Parijs waar ze de beschikking hadden over authentieke instrumenten uit het Musée de la Musique, o.a. harpen uit de 18e en 19e eeuw en analoge synthesizers uit de jaren 70 en 80. Tijdens de opnames van maar negen dagen ontstond er een chemie van muzikale telepathie waarbij Barwicks kristalheldere vocalen dwalen boven de atmosferische klanken. Laat je meevoeren door de zeven innovatieve, contemplatieve composities die zowel kosmisch als basaal dicht tot de natuur staan.
Henk Rijkenbarg