Recensie
L'Equipe Lab - Toutes Directions
Eigen beheer
Bassist en bandleider Jo Didderen viert feest. Zijn jazzformatie L'Equipe de Rêve bestaat tien jaar. Om dat lustrum luister bij te zetten is Toutes Directions uitgebracht. Onder de naam L'Equipe Lab aangezien er deze keer in de studio is geëxperimenteerd en toetsenist Johan de Haan voor het eerst bij de opnamen is betrokken. Er was geen vooropgezet plan, geen kant en klare tracks die in de studio moesten worden opgenomen. Didderen gaf zijn bandleden mee om te kijken wat ze nog aan composities hadden liggen. In twee studio sessies, Fête De La Lune en Toutes Directions, zijn maar liefst achttien tracks in een live sfeer opgenomen. Soms met de gehele band, soms niet. De muzikale wegen die hier worden bewandeld zijn, conform de titel, divers. Desondanks is er sprake van coherentie. Meer nog dan al deze wegen is 'vrijheid' hier het sleutelwoord. De vrijheid om te improviseren. Als notenbalken wegen zouden zijn dan waren deze grotendeels leeg. De eigen invulling, de juiste noten vinden of ze juist weglaten. Dit is wat het album zo goed maakt. Chanson Pour Celine, een slaapliedje voor Didderen's oudste dochter, is daar een voorbeeld van. De blazerssectie brengt de liefde in dat arrangement tot leven waarna pianist Simon Oslender een prachtige solo speelt. Op L'Oiseau dans les Les Les Ardennes is het gezang van een vogel te horen. Zijn gefluit vormt het thema voor deze originele track. Met Toutes Directions heeft Didderen met zijn formatie voor een uitstekend ankerpunt gezorgd. Op naar nieuwe bestemmingen.
Ed Muitjens