Recensie
Queen’s Pleasure - Stunt Double
Mattan Records
Het openingsnummer Day By Day is een explosieve binnenkomer. Alsof Oasis met The Ramones staan te jammen op het podium van CBGB. Het verdere album van de vier Amsterdammers is wisselvallig. De meeste songs gaan halverwege over in een zompige mix van overstuurde gitaren en synths. Live zal dit uitermate explosief zijn, maar op de plaat verzandt de muziek in een kakofonie van geluid. Uitzonderingen zijn 2-Step, ritmisch heel lekker, en Eva, waarbij alle instrumenten goed landen en er een pakkend, melodieus nummer ontstaat. Spannend qua opbouw is The Drop. De kracht van Queen's Pleasure ligt in de zang, de voordracht van zanger Jurre Otto, die in de verte doet denken aan Fontaines DC-frontman Grian Chatten, luister naar afsluiter Come Over. Daarnaast zit de dynamiek ook in de stuwende ritmes. Dat laatste aspect komt minder uit de verf. Ik hoor bijna geen groovende bassen en de drums klinken ronduit blikkerig. Na twee albums is afscheid genomen van de Britpop en die vernieuwing is te prijzen. Stunt Double is een sonisch album en ongetwijfeld zal het niet uit mijn speakers, maar wel op het podium losgaan.
Michael Struis