Rick Fowler - Back On My Good Foot

Strolling Bones

Alleen als sessiemuzikant en frontman van talloze anonieme bandjes heeft Rick Fowler zijn sporen al ruimschoots verdiend. Maar ook onder eigen naam heeft de, oorspronkelijk uit  Bowdown, Georgia afkomstige gitarist/zanger, behoorlijk wat in zijn mars. De opnames voor zijn debuutalbum Back On My Good Foot werden bijna twintig jaar geleden gemaakt, met onder meer R.E.M.-drummer Bill Berry en multi-instrumentalist Randall Bramblett achter de Hammond.
Fowler liet zich aanvankelijk beïnvloeden door de Britse bluesboom uit de jaren zestig, om zich daarna pas te gaan verdiepen in de oorspronkelijke vertolkers. Een paradoxale ontwikkeling die je wel vaker hoort bij witte Amerikaanse bluesartiesten. Het geeft een aparte twist aan zijn interpretatie van het genre. Bovendien is Fowler een inventieve songsmid, tekstschrijver (‘She makes me feel so much better, I’m looking forward feeling bad.’, zingt hij in de slijper Feel So Much Better) en uitstekende op pakkende riffs en strakke korte solo’s geënt gitaarspel.
Helaas kwam Fowler destijds op het podium ongelukkig ten val en liep een ernstige ontsteking op aan zijn elleboog, die hem lange tijd uit de running hield. Wellicht is dat de reden dat de plaat, die indertijd uitstekende kritieken kreeg, zo lang onder de radar is gebleven. Doodzonde van die door een prachtig basloopje geïntroduceerde bluesrocker als Infected With The Blues, het sinistere met akoestisch slidespel opgetuigde Skeletons In Your Closet of de bijna tien minuten klokkende vertolking van Savoy Brown’s Hellbound Train inclusief magnifiek Hammondspel. Genoeg argumenten voor deze heruitgave dunkt me.

Marcel Haerkens