Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
Sta cookies toe Meer informatie ×

Recensie

Tekst: Marcel Haerkens
di 14 april 2026

Studebaker John And His Maxwell Street Kings - Jumpin’ From Limb To Limb

Recensie

Continental Record Services

Studebaker John Grimaldi is een veelzijdig  (slide)gitarist, mondharmonicaspeler, zanger en songschrijver die al ettelijke decennia deel uitmaakt van de blues scene rond Chicago. Eerst met The Hawks, nu alweer een tijdje met The Maxwell Street Kings. Met Jumpin’ From Limb To Limb laat deze 73-jarige oudgediende horen dat hij in al die jaren nog niets aan kracht ingeboet heeft. De onbespoten energie spat er nog van alle kanten af. Op deze verzameling zonder overbodige poespas of franjes opgenomen en zelfgeschreven songs is een man in de weer die in het leven het nodige voor de kiezen heeft gehad maar zijn ogen ook niet sluit voor zaken die er in de hedendaagse maatschappij toe doen. Daarover zingt hij met een stem die opmerkelijk veel op die van John Hiatt klinkt maar dan nog een graadje rauwer. Ook speelt hij niet onverdienstelijk gitaar al is zijn forte toch vooral de mondharp. Die komt op deze plaat dan ook prominent voorbij. Zoals in het stevig stompende titelnummer, het al even heftige That’s What (The Blues Is) of de naar Johnny Cash en Bo Diddley knipogende boogie Freight Train. De Chicagoblues is bij, de toch altijd wat onderschatte, Studebaker John nog steeds in goede handen.

Marcel Haerkens