The Dear Hunter - Sunya

Cave & Canary Goods

Met het nummer Cascade maakte de Amerikaanse band The Dear Hunter naar mijn mening  een van de mooiste rocksongs van de laatste tien jaar. Iedere keer dat ik deze track hoor van hun album Act V: Hymns With The Devil In Confessional uit 2016 word ik weer gegrepen door de machtige wijze waarop de song omschakelt van dromerig naar opzwepend en weer terug. Het illustreert volgens mij  ook perfect dat hoewel de groep over het algemeen en niet onterecht onder progrock wordt geschaard, ze in dat genre toch een unieke eigen plek innemen en een veel breder muzikaal palet bestrijken dan daarin gebruikelijk. Met het nieuwe Sunya zijn we ondertussen tien jaar en drie albums verder en toont de band rond voorman Casey Crescenzo zich niet alleen weer even virtuoos als altijd, maar waakt er ook nog steeds voor om die mix van artrock, prog, jazz en melodische pop te behouden die The Dear Hunter onderscheidt van het gros van progrockgroepen. Niet dat het redelijk compacte Sunya een nieuwe Cascade telt, daarvoor zitten de liedjes toch veelal een stuk gecompliceerder in elkaar, maar meeslepend is het album wel. Het onderstreept de unieke eigen sound die The Dear Hunter nu al negen albums lang ontwikkelt.

Eric van Domburg Scipio