Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
Sta cookies toe Meer informatie ×

Recensie

do 19 november 2026

The Who - The Who By Numbers

Recensie

Polydor/Universal

Een jaar na zijn vijftigste verjaardag brengt Universal in verschillende formats een luxe versie uit van een van de minder bekende albums van The Who: The Who By Numbers. Toen het album in 1975 verscheen twijfelde Pete Townshend heel erg over zijn rol als rock ‘n roll-voorman en nadat hij twee jaar eerder met Quadrophenia op geïnspireerde wijze had laten zien hoe die hij tot die rol was gekomen, zorgde die twijfel ervoor dat Townshend de vertrouwde Who-rock ‘n roll grotendeels inruilde voor meer ingetogen singer-songwriterachtige rock met bovendien een vrij negatieve basishouding. Het album werd destijds maar matig ontvangen al was het maar omdat de band die nog altijd prat ging op de eretitel  ‘The Greatest Rock ‘n’ Roll Band In The World’ stukken minder rockte dan men gewend was. Vanuit de huidige tijd bekeken, is The Who By Numbers een veel beter album dan zijn reputatie deed vermoeden. Het is juist heel dapper van Pete Townshend dat hij zijn innerlijke twijfels zo durfde bloot te geven en bovendien verpakte in liedjes die misschien minder hard rockten dan we gewend waren, maar nog altijd de moeite waard zijn. Misschien niet meteen op het niveau van de klassiekers die eraan vooraf waren gegaan, maar niettemin veel beter dan alles wat later nog zou volgen. In de meest luxe (en ook duurste versie) wordt het album uitgegeven als box met 5-cd’s, 1 Blu-ray en een mooi boek, met sessies, demo’s, mixes en live-tracks, waarvan een selectie ook te vinden is op de bonus-cd bij de normale 2-cd versie.

Eric van Domburg Scipio