Recensie
Ton Engels - Achteraaf Bekeken
Vulcano/tonengels.nl/webshop
Enige jaren geleden werd Ton Engels gevraagd om liedjes te schrijven bij een aantal korte films afkomstig uit het archief van het Limburgs Museum in Venlo vanwege het Limburgs Filmfestival. De thematiek is gecentreerd rond ankerpunten in het leven als geboorte, kinderjaren, pubertijd, volwassenheid, de oude dag en het onvermijdelijke einde. Dat resulteerde uiteindelijk in de theatervoorstelling Lang Laeve ’t Laeve. Later speelde de uit Helden-Panningen afkomstige songschrijver tijdens optredens wel een enkele keer een nummer uit de voorstelling maar als alternatief hoorspel schreeuwden de songs om opgenomen te worden. Dus werden ze gearrangeerd en toog Engels met De Medeplichtigen Eric Coenen (bas/zang), Arthur Lijten (drums) en Mike Roelofs (toetsen) naar zijn eigen Vulcano studio om het geheel in de juiste volgorde op te nemen. Het klinkt, los van de conceptuele aanpak, eigenlijk als een regulier Engels album. Ingeklemd tussen de subtiel klinkende Wurlitzer van Roelofs in ’t Vertrek en de dito afsluiter De Eindstreep bezingt Engels in beeldrijk dialect (Nederlandse vertaling staat in de inlay) de levensloop van de mens. De Limburger beschrijft het alledaagse zo kleurrijk en gedetailleerd dat het aan universele waarden raakt. Nostalgisch maar niet oubollig, ontroerend maar niet zwaarmoedig. Daar zorgt de relativerende humor wel voor. En ook qua instrumentatie zit het met deze veteranen wel goed. Het zou doodzonde zijn om deze voortreffelijke songcyclus niet voor het nageslacht vast te leggen. Waarvan akte.
Marcel Haerkens