Recensie
YHWH Nailgun - Magazine
4AD
Het tweede album van YHWH Nailgun is een nachtmerrie. Het zet je met de rug tegen de muur. Het is die droom waar je probeert te rennen, maar geen stap kunt zetten. En net als in een droom is tijd een rekbaar begrip. Magazine duurt maar liefst elf (!) hele minuten, maar het voelt als een uur - of op zijn minst een kwartier. De tien nummers dragen zo’n zwaartekracht uit dat er spaghettificatie optreedt. Want zwaar is het alleszins: unheimische klanken á la Einstürzende Neubaten nemen de voorgrond, met diepe drums en vreemde beats. De ondefinieerbare zang wordt compleet weggemoffeld in de productie, maar weet toch zijn klauwen in je te zetten. Alsof zanger Zack Borzone met geweld in een koffer onder het bed wordt gepropt in een poging hem en zijn boodschappen te verbergen, en zijn geweeklaag en geschreeuw door de muren naar de aangrenzende kamer lekken. Het fluistert je de kwaadaardigste ideeën en beelden in die je nooit had willen horen, en hoe hard je de handen ook op de oren legt, je kunt er niet aan ontkomen. Magazine is onweerstaanbaar, compromisloos, en niet in logica te bevatten. YHWH Nailgun is op een destructieve missie vol inspiratie en improvisatie; en wat deze missie ook is, het lijkt erop dat ze glansrijk aan het slagen zijn.
Lenny Vullings