Column: Britse beleefdheid

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

We hadden laatst een band op bezoek en na de show vertelde de Britse gitarist dat hij zich een beetje schaamde. 

Tijdens een solo had hij in opperste concentratie zijn tong uitgestoken en toen het moeilijkste stukje voorbij was, had hij uit blijdschap wild met zijn hoofd geschud. Alleen wel nog met zijn tong naar buiten wat er voor zorgde dat er een klodder spuug het publiek in was gevolgen. En die klodder had iemand geraakt. 

Hij had het bijna in slow-motion zien gebeuren en hij had die persoon willen wegduwen, maar ja, hij had zijn handen vol aan zijn gitaar. Kennelijk had die persoon het niet geregistreerd, of vond het niet zo belangrijk, want er was geen reactie opgekomen. Toch wilde hij het liefst nog even een biertje kopen om daarmee z’n excuses aan te bieden. 

Ik moest denken aan de Amerikaanse GG Allin. De artiest die zijn publiek wel ergere dingen aandeed dat ze bespugen. En sorry zeggen ho maar. 

GG Allin had nooit Brits kunnen zijn.