Column: Charming Dot

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

Er was niet echt een duidelijk aanwijsbare reden, maar een tijd terug begon ik het plaatjes draaien steeds minder leuk te vinden. Nu was het sowieso maar een hobby-projectje, dus het was vrij makkelijk om gewoon steeds vaker nee te zeggen, net zo lang tot er hooguit een paar dj-klusjes per jaar overbleven. Prima beslissing, nooit meer over nagedacht.

Maar nu liet Facebook me als herinnering iets zien dat ik in 2019 had gepost. Het was een vanuit de dj-booth genomen foto van een anonieme mensenmassa onder discolampen. Er stond onder:

“Ergens tussen deze mensen staat het knetterlamme meisje dat tijdens This Charming Man bloedserieus kwam vragen welk nummer van de Dolly Dots dit was.”

Ik kan me het vooral niet echt herinneren en ik kon uit de wazige foto ook niet opmaken waar het was. In die tijd draaide ik vrijwel wekelijks en het was eerder regel dan uitzondering dat dronken mensen zich aan de dj-booth vastklampten om iets te vragen. Dit zal dus ongetwijfeld precies zo zijn gebeurd.

En toen had ik toch heel even spijt.

Niet van het bijna-nooit-meer-plaatjes draaien natuurlijk, maar wel van al dit soort nachtelijke gesprekken die ik daardoor ben misgelopen. Want laten we eerlijk zijn, hoe vaak kom je overdag iemand tegen die The Smiths en de Dolly Dots door elkaar haalt?