Column: Twee lichamen

Minke Weeda is directeur van Rotown Rotterdam en showcasefestival Left of the Dial én columnist voor Heaven.

Er stond geen rij, maar de barman was zo sloom dat ik toch best lang op mijn drankje moest wachten. Er kwamen twee meisjes naast me staan die ik vlak daarvoor vooraan bij het podium had zien dansen.

Ze overlegden over het verdere verloop van de avond. Het ene meisje wilde heel graag nog met de band op stap, het andere meisje twijfelde omdat ze morgen een drukke dag voor de boeg had.

“Ah joh, heel even maar. Hoe vaak krijgen we die kans nou? Gewoon een paar biertjes, een uurtje maximaal.”
“Het lijkt me echt heel leuk, maar het wordt altijd meer dan een uurtje en ik moet morgen om half zeven op.”

Ik begreep het dilemma. Er is altijd wat te doen en als je vroeg naar bed gaat, mis je de helft. Maar ja, als je daarna heel laat opstaat, gaat er ook weer een hoop aan je voorbij. Vaak zit slaap een leuk leven danig in de weg.

Het meisje met de drukke dag zuchtte diep.

“Had ik maar twee lichamen. Dan kon er eentje vroeg naar bed en kon de ander vanavond mee.”

Op dat moment kreeg ik eindelijk mijn cola en was ik afgeleid.

Maar als ik een tweede lichaam had gehad, had dat zich omgedraaid om tegen het meisje te zeggen dat het klonk als de beste oplossing ooit voor iedereen die niks wil missen.