Frank Boeijen: schoonheid om de hoek

Kent u dat wonderlijke gevoel dat je al luisterend naar een bepaald album direct de sensatie hebt dat het speciaal voor jou geschreven is? Na lange tijd overkwam mij dat vorig jaar met Genade van Frank Boeijen. Naast het fraaie ingetogen klankbeeld met een glansrol voor toetsenist Ton Snijders en het mooie boek met de foto’s van Károly Effenberger kruipen vooral de teksten direct onder mijn huid. Schoonheid Om De Hoek roept bij mij associaties op met een prachtige tekening van Peter Pontiac waarop een man in een treincoupé als enige volkomen verbluft is door het uitzicht. Maar je moet het zien, je moet het voelen, zingt Frank. Als Ik Geen Geheugen Had is voor mij het ultieme liefdeslied. Het herinnert mij aan die momenten waarop ik mijn vrouw aanschouw alsof ik haar voor het eerst in al haar natuurlijke Zen-eenvoud zie. Het is een vorm van genade die je als niet gelovig mens op glorieuze momenten vergund is. De Verloren Stad, met de tekstregel Maar nooit uit het oog verloren, sluit voor mijn gevoel naadloos aan op de strijd die ik met mijn buurtbewoners voer tegen de instanties om onze Leidse volksbuurt te behoeden voor sloopplannen. Ongetwijfeld heeft Frank Boeijen heel andere zaken op het oog gehad toen hij deze teksten schreef, maar dat doet totaal geen afbreuk aan de bijzondere en betekenisvolle plaats die ik dit prachtalbum in mijn ziel heb mogen geven.

Lees het het hele mozaïekportret van Frank Boeijen in de nieuwe Heaven.

Frank Boeijen is momenteel op theatertournee. Zie de speellijst.