Recensie
Sam Grassie - Where Two Hawks Fly
Broadside Hacks
Met Where Two Hawks Fly debuteert de Schotse folkgitarist en singer-songwriter Sam Grassie met een wonderschoon nieuw album in de beste traditie van zulke vroegere Britse folk-grootheden als Davy Graham en Bert Jansch. Op de binnenkant van de hoes van het album, bedankt Grassie de Bert Jansch Foundation ook voor hun steun bij het maken van de plaat, al wil dat zeker niet zeggen dat hij hier enigszins Bert Jansch zit na te doen, want hoewel ik zeker weet dat iedere Jansch-fan dit album met genoegen zal beluisteren, toont Grassie dusdanige eigen persoonlijkheid dat hij zondermeer een eigen plek verdient in het pantheon van Britse folkartiesten. En natuurlijk is hij dan niet meteen van eenzelfde grootheid als de legendarische figuren die hem voorafgingen, maar dat heeft niets te maken met de onberispelijke kwaliteit van deze plaat en alles met het pure feit dat het nog maar een debuut is en dat het dus afwachten is hoe zijn carrière zich zal ontwikkelen. Op individuele nummers geruggensteund door een dertiental gastmuzikanten op instrumenten als cello, staande bas, fluit, klarinet en saxofoon, kon Grassie voor dit debuut een grotere variëteit aan geluiden inzetten dan in de jaren zestig gebruikelijk, maar de nadruk ligt toch telkens vooral op Grassie’s warme stem, zijn prachtige gitaarspel en de bloedmooie songs die hij hier brengt, al zijn die maar voor een derde zelfgeschreven.
Pieter Wijnstekers