Harry Styles - Kiss All The Time, Disco, Occasionally

Columbia/Sony

Zoals eerste single Aperture al beloofde, verruilt Harry Styles op zijn nieuwe lp Kiss All The Time. Disco. Occasionally de lichtvoetige popstijl van zijn eerdere soloalbums voor een meer door beats gedomineerd soort dance-pop. Het geeft zijn muziek een heel andere insteek die beslist niet onplezierig wegluistert ondanks dat ze wat meer low-key en ingetogener over komt. Wat dat betreft is dit ook niet zozeer electro-pop voor op de dansvloer, maar juist voor de periode daarna wanneer je even wilt bijkomen en meer de rust zoekt terwijl de beats achter je gewoon doorgaan. Niet dat het album daar saai mee wordt, want Styles weet de twaalf liedjes perfect te doseren en met de nieuwe disco-insteek luistert het geheel wat mij betreft toch fijner en volwassener weg dan zijn andere platen en weet hij zelfs meer ballade-achtige nummers een soort diepgang te geven die nooit klef aandoet en tegen de haren instrijkt. Voor een superster als Harry Styles ontegenzeggelijk, is het bijna ondoenlijk om een plaat te maken waar het gros van de critici heel enthousiast over is, maar met het moeiteloos soepel klinkende Kiss All The Time, Disco, Occasionally slaat hij een nieuwe weg in die zowel heerlijk aanvoelt als zijn publiek alleen nog maar gaat vergroten en dat is toch heel knap gedaan.

Eric van Domburg Scipio