Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door het gebruik van cookies.
Sta cookies toe Meer informatie ×

Recensie

Tekst: Henk Rijkenbarg
wo 14 januari 2026

King Princess - Girl Violence

Recensie

section1

King Princess, alter ego van Mikaela Mullaney Straus, is op haar derde album behoorlijk expliciet in haar confessies over relatiebreuken, knetterende ruzies en intense onzekerheden. Eigenlijk was ze een beetje de weg kwijt geraakt. Ze heeft inmiddels L.A. achter zich gelaten en verhuisde terug naar Brooklyn in haar geboortestad New York. Verhalende songs, geschreven tijdens de naweeën van een relatiebreuk na vier jaar. Naast intieme onthullingen verkent Straus de nuances, dynamiek en haar identiteit omtrent haar liefde voor vrouwen. De titel impliceert overigens haar gedachtes over dat mannen gemeen kunnen zijn, maar vrouwen wreed, wat ze nog eens extra benadrukt in de ballad Girls: And I’m dying to let you back in, but that would be violence, that would be chaos, that would be fighting. Stilistisch bewegen de eclectische songs zich binnen het kader van moderne alternatieve poprock, met invloeden van dromerige indie en hiphop-elementen met een r&b-twist. Via uptempo nummers als wel ingetogen ballads ontstaat er een overtuigend geheel. Haar karakteristieke stemgeluid is op momenten rasperig, refererend aan bijvoorbeeld Miley Cyrus en Soccer Mommy, maar ook Billie Eilish weerklinkt. Naast zingen bespeelt ze gitaar, piano, mellotron en synthesizer. Productioneel is het in handen van Jake Portrait en Aire Atlantica, die zorgen voor grensverleggende arrangementen, waardoor alles mooi samenkomt. Goed voorbeeld is I Feel Pretty, met groovy bas en drums, eindigend in een gitaarclimax. Het super catchy Jaime blijft meteen hangen, met de tekst: Jaime, I’ve been secretly wishing you’d date me but you’ve been patiently waiting to hate me. Girl Violence is een bijzonder indrukwekkend autobiografisch album geworden vol melodramatische liefde, zowel confronterend als kwetsbaar.

Henk Rijkenbarg